Headline

< terug

Het is vrijdagochtend 22 november als ik met mijn bestuursleden en ons staflid door Amersfoort loop. We zijn op weg naar de kerk waar we twee dagen lang als Navigators besturen samen zullen komen.

Eenmaal aangekomen zien we veel bekende gezichten. Mensen die we kennen van zomerkamp, borrels of de eerdere NSVO. Voordat we beginnen is er tijd om elkaar te ontmoeten en daar maken we dankbaar gebruik van. Het is bijzonder om te zien hoe God ons als verschillende mensen uit verschillende steden bij elkaar brengt, om samen Hem een jaar lang in onze functies te mogen dienen. Het is bemoedigend om te merken dat ik deel ben van een groter geheel, deel van Gods plan.

We zijn dus op een NSVO, wat inhoudt dat we met ons team gaan nadenken over hoe we de missie van NSV meer tot uiting kunnen laten komen in onze eigen vereniging en stad. We beginnen bij onszelf, want hoe kan je als leider iets voorleven als je er niet zelf van overtuigd bent? Eerst staan we stil bij de waarden van het Koninkrijk. Wat vindt God belangrijk? Wat vraagt hij van ons? Hoe gaan we met elkaar om? Vanuit deze input denken we zelf na over onze verenigingen.

Het onderwijs uit Gods Woord en de praktijk gebruiken we als een lens om naar onze eigen levens en verenigingen te kijken. Dit leverde goede en diepgaande gesprekken op, zowel over onze rol binnen ons bestuursteam als binnen onze vereniging. Hierin wordt de scherpte niet ontweken. Zo nam Joost van Heusden ons mee in hoe God aan Gideon vroeg om de afgoden uit zijn leven en omgeving weg te doen (Rechters 6). Ik werd hier zelf erg door aangesproken. We kunnen in ons leven soms zeggen: 'God, waarom bent U zo ver weg?', maar mag God ook tegen mij zeggen: 'Waarom ben jij zo ver weg?' Zijn er dingen in mijn leven die tussen God en mij in staan? En wat doe ik daar vervolgens mee?

Tot slot werden we ook gewezen op het gescheiden denken waar we soms last van hebben. We kunnen God aanbidden met mooie muziek en daar helemaal in op gaan, maar aanbidden we Hem ook op maandagochtend of met een biertje aan de bar? Zo veranderde ook mijn perspectief tijdens die twee dagen. Ik mocht God ook gewoon aanbidden door een bemoedigend gesprek tijdens de lunch of tijdens de fietstocht met vele medebestuurders op onze knalgele OV-fietsen of tijdens het spelletje dat we ’s avonds speelden. Wanneer we God belijden als de Koning van ons leven, dan betekent dat ook echt héél ons leven. Dus niet alleen de ‘geestelijke’ momenten. Elk moment is geestelijk, want we hebben op elk moment Gods Geest in ons!
 

Door Frank Bolks, Praeses Navigators Delft