Headline

< terug
Blog door: Alycia Homeyer

Er was eens (15 jaar geleden) in een land hier ver, ver vandaan (Texas) een jaar waarin ik leerde om een pottenbakker te zijn. Dit was in een periode waarin ik veel onrust in mijn persoonlijke leven en onzekerheid in mijn werk ervaarde. Ik voelde me vaak leeg en onzeker in deze tijd. Verrassend genoeg sprak God in die periode vaak en diep tot mij terwijl ik aardewerk maakte. Hij gaf mij diepe overtuigingen over echte rust toen ik leerde wat het betekende om een goede pottenbakker te zijn. Er zijn twee dingen die ik over rust heb geleerd, die ik graag met je wil delen! 

Ten eerste heb ik graag de controle, maar controle geeft niet echte rust. Misschien herken je dit? Zelfs op mijn meest georganiseerde dagen heb ik vaak geen rust. Als een pot gevormd wordt, is deze overgeleverd aan de pottenbakker. Het heeft geen enkele controle. Maar een pot wordt nog steeds een pot, omdat de pottenbakker controle heeft. Door de handen van de pottenbakker neemt het aardewerk een vorm aan. De slechte delen worden weggehaald zodat de vorm intact blijft. Als het te heet wordt in de oven, kan het aardewerk barsten. De pottenbakker houdt dit echter goed in de gaten zodat het aardewerk wordt zoals het bedoeld is. God doet precies hetzelfde voor mij! Als ik mezelf aan zijn handen overgeef en Hem toesta mij te kneden en de vormen, ervaar ik een diepere rust omdat ik weet dat Hij beter is in het vormen van mij dan ik zelf ben.

Daarnaast zijn er tijden dat God een stap terugdoet en rust en ruimte in mijn leven toestaat. Dat doet Hij bewust. Tijdens het pottenbakken zijn er tijden waarop de pot op een plank wordt gezet en gewoon staat te zijn. Het kan niet altijd op het wiel of in het vuur zijn. Een pot kan niet worden gevormd zonder deze periode van wachten waarin de pottenbakker de pot niet aanraakt.

Dit heb ik zelf ook ervaren in mijn geestelijke groei. Er zijn tijden waarin ik veel ben gegroeid en Zijn handen over het ontwerp van mijn leven heb gevoeld. Er zijn ook veel momenten waar God stil was en mij gewoon liet zijn. Dat hoort bij Zijn plan voor rust voor mij. In deze tijden ben ik geneigd om te denken dat God mij is vergeten of mij heeft opgegeven, maar dat is niet waar! Hij geeft me deze wachttijden voor een aantal redenen. Soms heb ik die ruimte nodig om datgene wat Hij mij heeft geleerd in de afgelopen tijd te laten bezinken en toe te passen. Soms denk ik dat Hij mij even neerzet zodat ik gewoon in Zijn aanwezigheid kan zijn zonder mezelf zorgen te maken over wat ik zou moeten worden. Dit verlegt mijn focus van mezelf en mijn eigen proces naar God.

Hoe is dit voor jou? Durf jij te rusten in de handen van de Pottenbakker? Vertrouw je Hem je leven toe?