Headline

< terug

Ik zal er maar gewoon voor uitkomen. Ja, het is een tikkeltje gênant maar het is nou eenmaal waar…

Ik houd van kerstfilms.

Van die super cheesy, extreem voorspelbare, 'altijd hetzelfde plot' kerstfilms. Ik heb inmiddels zelfs een beetje een reputatie. Laatst kreeg ik de opmerking: ‘Zijn er kerstfilms die jij nog niet hebt gezien dan?’ Nou, toevallig komt er tegenwoordig bijna elke week een nieuwe bij. Netflix en ik, wij begrijpen elkaar.

Zo zat ik laatst op een luie avond een nieuw pareltje te bekijken, namelijk de film ‘Klaus’. In de film komt een postbode in een ontzettend naargeestig dorp te werken wat vol is van haat, bitterheid en wrok. Op een gegeven moment komen de postbode en dorpsgenoot Klaus in het bezit van een tekening van één van de kinderen uit het dorp. Op de tekening heeft het kind zichzelf afgebeeld terwijl hij vastzit achter de tralies in een toren van zijn huis. Klaus wordt hierdoor geraakt en hij verrast het jongetje met een cadeautje. De muziek zwelt aan en we zien de liefdevolle blik in de ogen van Klaus terwijl hij met een grote glimlach staat te kijken hoe de ontvanger zijn geschenk uitpakt.  

Ik vind deze cheesy scène stiekem echt geweldig omdat ik in deze Klaus iets van het hart van de hemelse Vader herkende. Onze Vader is de perfecte Vader die ons lang geleden zag zitten achter de tralies van onze toren van pijn en zonde. Waar Klaus slechts een speelgoed kikker gaf, gaf de Vader zijn eigen Zoon. Vol vreugde en liefde kijkt Hij ons aan wanneer we zijn Zoon aannemen en steeds meer de diepte, hoogte, breedte en lengte van dit geschenk uitpakken. Als we ons leven aan Hem overgeven leren we elke dag meer van de oude toren te verruilen voor het nieuwe leven wat Hij ons aanbiedt.

Zo mogen we ook ontdekken wat het betekent om net zoals onze Vader, echte gevers te zijn. God heeft alles voor ons overgehad en Hij nodigt ons uit om mee te bewegen in zijn Koninkrijk van vrijgevigheid. Net zoals in dit verhaal en nog zoveel meer door de goedheid van God de Vader, zien we dat liefde zichtbaar wordt door daden. Ik ben echt gek op dit feestseizoen, maar het is tegelijk ook zo makkelijk om vooral te focussen op hoe je het voor jezelf gezellig en leuk kan maken. De liefde van Jezus en het verhaal van Kerst laten zien dat vrijgevigheid betekent dat je dichtbij het lijden en de pijn durft te komen. God heeft zichzelf gegeven in het volle besef dat we Hem niet kunnen terugbetalen. Laten we daarom ook juist dit seizoen onze ogen en ons hart open houden voor de mensen om ons heen en vrijgevig zijn met ons leven, zoals Hij ons heeft voorgedaan.

Jezus Christus heeft ons geleerd wat liefde is. Hij heeft zijn leven voor ons gegeven. Daarom moeten ook wij ons leven geven voor andere gelovigen.
1 Johannes 3:16


Door Marlies Hoekman, staf NSV.