Headline

< terug

Als christenen groeien we op in bubbels. Het is beter om het maar gelijk toe te geven. Ik zelf net zo goed. Een bubbel is veilig en vertrouwd. Het zorgt ervoor dat we de meeste zondagen van het jaar weten wat ons te wachten staat. In mijn bubbel worden er altijd opwekkingsliederen gezongen, om maar een voorbeeld te noemen. Als het goed is, heb je wel een beeld van jouw bubbel.
 
Toen ik theologie ging studeren verbreedde mijn horizon iets. Ik kwam namelijk in aanraking met andermans bubbels. En dat leidde soms tot mooie gesprekken, maar ook tot confrontaties. Het is immers je veilige plek, het is vertrouwd. Er mag wel iets aan geschud worden, maar het liefst niet te veel.
 
Toen ik afgelopen jaar mijn traineeship bij Open Doors begon, explodeerde mijn bubbel. De vervolgde kerk kende ik als begrip, als gebedspunt. Nooit eerder zag ik de gezichten en hoorde ik de verhalen achter de vervolgde kerk.
 
Het gebrek aan veiligheid. Stel je voor dat elk moment van de dag de politie je huis kan binnenkomen en je kan arresteren. Waarom? Omdat je gelooft. Stel je voor dat je wordt gescheiden van je gezin en wordt gemarteld. Waarom? Omdat je gelooft. Stel je voor dat je een pistool tegen je hoofd krijgt aangezet en het afzweren van je geloof je enige kans op overleven is. Dit is voor miljoenen christenen een dagelijkse realiteit. En toch zie ik nergens zoveel vertrouwen op Jezus als bij hen. Juist als de veiligheid ver te zoeken is.
 
Dikke wanden
Ik ben echt jaloers op dat vertrouwen. Je bubbel is een veilige plek totdat je je realiseert dat de wanden te dik zijn geworden om eraan te ontsnappen. Mijn o zo veilige bubbel voelde als mijn gevangenis. Jezus zegt dat we vervolgd zullen worden om Zijn naam. Dat de mensen Zijn volgelingen zullen haten. Dat ze gevangen zullen worden genomen en terechtgesteld (Lucas 21).
 
Maar Jezus belooft daar te zijn. En onze broeders en zusters in de vervolgde kerk ondervinden dit ook dagelijks. Dit riep in mij een verlangen op, een verlangen naar Jezus’ aanwezigheid afgezien van de omstandigheden. Door de verhalen van de vervolgde kerk prikte Jezus mijn bubbel lek.
 
Ik wil je uitdagen om je bubbel lek te laten prikken. Juist in tijden van isolatie en social distancing. Als volgelingen van Jezus hebben we ontzettend krachtige wapens, die ondanks thuisisolatie hun werking niet verliezen. We kunnen bidden! Misschien geeft jouw gebed wel kracht aan iemand die op instorten staat. Onderschat de kracht van je gebed niet. Want waar we ook zijn, in gebed zijn we verbonden met elkaar. Altijd, overal en in welke omstandigheden dan ook.  Deze ervaring heeft mijn geloofsleven ontzettend verdiept. En ik gun jou hetzelfde.
 
We hebben sinds kort een gebedsvlog. Deze kan je hier vinden! Hierin word je meegenomen in een van de vele verhalen en kan je concreet voor mensen bidden. Op deze manier kan je je verbinden aan je broers en zussen. Doe je mee?


 
Door: Wim, stagiair theologie (Christelijke Hogeschool Ede) bij Open Doors