Headline

< terug
Door: Sarah Hamelink

'De genade en de vrede van God, onze Vader, en van de Here Jezus Christus wens ik u toe. Alle eer en lof is voor God, de Vader van onze Here Jezus Christus en de bron van alle liefdevolle hulp. Hij troost ons en geeft ons nieuwe moed in alle ontberingen en beproevingen. Hij doet dat, opdat wij anderen kunnen troosten en bemoedigen. Hoe meer wij lijden, omdat wij voor Christus leven, des te meer zal Hij ons troosten en bemoedigen. Wanneer wij veel doorstaan, dan is dat om u Gods troost en redding te brengen. Maar God heeft ons in onze moeilijkheden bijgestaan. En dit is ook ter wille van u: om u uit onze ervaring te verzekeren dat God u zal troosten als u hetzelfde moet doormaken. Hij zal u kracht geven om vol te houden.'
2 Korinthiërs 1:2-7 HTB
 
Ik moest denken aan deze tekst toen ik nadacht over deze coronatijd. Sinds een paar weken staat het leven van de Nederlander op z’n kop. De Nederlandse nuchterheid lijkt ver weg, hamsteren om het hamsteren, niemand heeft ooit zoveel NOS artikelen gelezen. En als je dan nog twee pakjes paracetamol (of wc-rollen) in de winkel ziet liggen, dan neem je ze toch liever allebei voor jezelf mee? De wereld is in paniek, alle stabiliteit is verdwenen en ons wereldje is toch niet zo maakbaar. En nu?
 
Deze paniek was ook aanwezig toen de Israëlieten voor de Rode Zee stonden: ‘Toen de Israëlieten het enorme leger dat hen achtervolgde in de gaten kregen, brak grote paniek uit. Zij schreeuwden naar de Here om hulp en riepen Mozes toe: ‘Waren er niet genoeg graven in Egypte dat u ons hier naar de woestijn hebt gebracht om te sterven?’. God had net tien wonderen gedaan in Egypte, maar dat waren de Israëlieten alweer vergeten. Hun vertrouwen in God is ver te zoeken. Angst vliegt ze naar de keel.
 
‘Maar Mozes kalmeerde het volk. ‘Wees maar niet bang. Blijf gewoon waar u bent en kijk hoe de Here ons vandaag redt. De Egyptenaren die daar aankomen, zult u nooit meer zien! De Here zal voor u vechten, u hoeft zelfs geen vinger naar hen uit te steken!’
Mozes, die ook geen idee had hoe het verder zou gaan, sprak het volk toe. Mozes kende zijn God. Hij wist dat zijn God veel groter was dan het leger van de Farao. Mozes spoort de Israëlieten aan om niet bang te zijn en om op God te vertrouwen. De Israëlieten kunnen niet dealen met deze vijand maar God wel. Wij kunnen niet dealen met het coronavirus maar God wel. Wij hebben een God die redt. Wij hebben een God die alles in Zijn hand heeft. Wij hebben een God die troost, bemoedigt en kracht geeft.
 
Ik ben verpleegkundige en ook op mijn werk barst de hectiek los. Maar wanneer ik zie dat ik patiënten kan helpen als ik ze bemoedig en hoop toespreek, wil ik iedereen aansporen om dit ook te doen. Ik weet niet hoe het de komende tijd zal gaan maar ik ken, net als Mozes, mijn God. Ik weet dat Hij vele malen groter is dan het coronavirus. Daarom ben ik niet bang. ‘Hij troost ons en geeft ons nieuwe moed in alle ontberingen en beproevingen. Hij doet dat, opdat wij anderen kunnen troosten en bemoedigen’. Als ik op God vertrouw maakt Hij mij tot een soort influencer van hoop, rust en liefde – net als Mozes. Laten we influencers worden, lichtpuntjes in deze coronatijd. Doen jullie mee?