< terug

Prediker 3:1-8 zegt: “Voor alles is een tijd.”
Dikke kans dat je denkt: Uiteraard! Niets nieuws onder de zon. Dit is logisch; voor alles is een tijd.

Maar is het wel zo logisch in onze samenleving? Wat je ziet is dat mensen houden van leuke dingen, snel effect, snel bediend worden in je behoeften. Ik herken in onze tijd maar moeilijk de tijd van wachten, geduldig zijn, rouwen. Aan de ene kant is het een open deur wat Prediker zegt en zeggen we er ja en amen op. Maar hoe werkt dit principe in je persoonlijke leven en in je jeugdwerk? Lukt het ons om de tijden te herkennen? Mij lukte dat niet.

Moe

Ik was vijf jaar jeugdwerker geweest, zwanger van mijn tweede kindje, sliep slecht en was moe. Na mijn zwangerschapsverlof stopte ik en was ik geen kerkelijk werker meer. Omdat ik me verantwoordelijk voelde voor wat er nog was, bleef ik wel bezig voor jongeren in de club. Ik bleef maar doorlopen terwijl ik geen energie meer had.

Dat had ik niet moeten doen. Ik zat toen in een soort herfstseizoen en had moeten afronden. Uiteindelijk kostte het mij energie, terwijl het de jongeren niet zoveel meer bracht. Een van de belangrijkste dingen voor een leider is namelijk de tijden herkennen.  Wanneer is het tijd, waar is het tijd voor? Een van de manieren om te kijken naar wat er speelt is te denken in beelden van seizoenen.
 

Lente: Een tijd van zaaien

Als we in de lente zitten, zien we bloei, nieuw leven, bloesem, lammetjes. Het is de tijd van bestuiven, snoeien en schoonmaken. Voor veel mensen is de lente een tijd van verwachting. Voor een boer is de lente de tijd om te zaaien en te planten.

Hoe ziet lente er in het jeugdwerk uit?
Een lente in je jeugdwerk is een periode van nieuwe dingen beginnen, nieuwe verwachting.  Er is energie, er zijn plannen. Je zaait door het spotten van nieuwe mensen, door het opbouwen en laten groeien van nieuwe dingen. Soms moet je snoeien: De laatste restjes van wat er was haal je weg, om opnieuw te kunnen beginnen.

Van een leider vraagt dit seizoen om
  • Visie (wat starten we en wat niet?)
  • Beschermen (dingen zijn nog nieuw)
  • Bidden & kijken (zaai biddend en zie wat er opkomt)

Zomer: Een tijd van verzorgen

Wat zien we in de zomer? Warmte, zon, groei, wat begonnen is met groeien zie je groter worden. Actief. Maar ook sloom, rust en vakantie. Droogte. Alles rijpt. Verzorgen is een woord dat mooi bij de zomer hoort.

Hoe ziet zomer er in je jeugdwerk uit?
Een tijd om te verzorgen.Je ziet effect ten opzichte van de lente. Dingen groeien, komen in beweging, zijn minder kwetsbaar. Mensen en jongeren weten wat je van elkaar verwacht, hoe het gaat. Het is duidelijk wat er nodig is, omdat je weet wat er groeit. Verzorgen is actief. Stel jezelf steeds weer de vraag: Wat heeft dit nodig om te rijpen?

Van een leider vraagt dit seizoen om
  • Delegeren (hoe kan ik vermenigvuldigen?)
  • Draagkracht (zijn er genoeg mensen en middelen voor groei?)
  • Genieten (wees dankbaar!)

Herfst: een tijd van oogsten

Wat zien we in de herfst? De blaadjes vallen. Dingen krijgen een andere kleur. De dagen worden korter. Het is een tijd van oogsten en daarmee van hard werken. Er moet wat gebeuren om de oogst binnen te halen. De natuur zit in een overgangsfase. Oogsten betekent ook loslaten.

Hoe ziet herfst er in je jeugdwerk uit?
De herfst is een periode van afronden, snoeien, dingen weghalen die nergens heen gaan. Je kunt oogsten: kijken wat de talenten en gaven zijn van mensen die gegroeid zijn, zodat je die kunt gaan opleiden en een plek geven. Het is zowel vieren als loslaten. Pas als je los kunt laten, heb je open handen om weer te ontvangen en dingen op te pakken.

Van een leider vraagt dit seizoen om
  • Vieren en danken
  • Vruchten plukken (wat groeide, wat is koren en wat is kaf?)
  • Niet starten maar stoppen (stoppen geeft rust en ruimte)

Winter: een tijd van rusten

In de winter keert de natuur in zichzelf terug. Alles gaat in rust. Het sterft af aan de oppervlakte, maar vaak vooral om dieper te kunnen wortelen. Er is ondergrondse groei. Vaak is het somber, met nog kortere dagen. Binnen kan het dan heel gezellig zijn. Mensen zijn meer op zichzelf gericht, op de eigen plek, het eigen gezin.

Hoe ziet winter er in je jeugdwerk uit?
Leiders stoppen, activiteiten stoppen misschien wel. Dat is best moeilijk, omdat we het niet zo vaak doen en niet altijd goede voorbeelden van hebben. Er is ondergrondse groei: Je kunt met je team uitrusten, maar ook doordenken en kijken wat er moet opstarten. Je wortelt in God. Misschien ben je met je team even meer intern gericht. Alleen het hoognodige gaat door.

Van een leider vraagt dit seizoen om
  • Moed (om niet weer te gaan rennen)
  • Dichtbij God zijn (vertrouwen hebben en uitstralen)
  • Hoop en opladen (kijken we vooruit, wat kan er straks weer komen?)

Persoonlijk

Vaak houden we vooral van de lente en de zomer, ook in de kerk. De tijd van loslaten en rust is echter noodzakelijk voor gezonde groei. Ik denk dat we dit te weinig doen in het jeugdwerk, in de kerk. We vinden dat alles door moet gaan en gunnen onszelf geen rust, vinden het moeilijk te stoppen. Als je hier in de herfst al over nagedacht hebt, is het echter in de winter makkelijker.

Bedenk ook dat seizoenen persoonlijk kunnen zijn, of activiteit-gebonden. Als jij in de herfst iemand loslaat, kan die persoon misschien wel een krachtige zomer of lente in zijn persoonlijke leiderschap instappen. Soms is het zomer in je jeugdwerk en winter in je leven. Dan is het belangrijk dat je in een team zit dat dat op kan vangen, zodat je zelf rust kan pakken. Je eigen gezondheid en relatie met God is het belangrijkst.

Welk seizoen herken jij in je jeugdwerk en in je persoonlijke leven?

Deze blog is geschreven door Femke Poppe. Ze is gepassioneerd over discipelschap, de kerk, (sociale) gerechtigheid en simpel leven.  Muziek maken, liedjes schrijven en hardlopen zijn de dingen die zij graag in haar vrije tijd doet. Femke is getrouwd met Evert-Jan en samen hebben ze een dochter en een zoon. Ze werkt bij LEF als coach en heeft 12 jaar ervaring in jeugdwerk.

(Fotocredit: Chris Lawton)