< terug

Ik ben er weer ingetrapt. Ik had mijn hele agenda volgepland. 

Ineens had ik een extra workshop staan op die ene middag waarop ik nog niets gepland had. Want: dit was toch een kans die ik niet kon laten schieten.

Ineens had ik toch weer ja gezegd om met de tieners mee te helpen bij de jeugddienst. Want: het is leuk om te doen en goed om aan bij te dragen.

En die vriendin die een kopje koffie wilde drinken, paste toch nog wel in die laatste vrije avond. Want: het geeft mij tenslotte ook energie om haar te zien.

Ken je dat? Dat je na een paar weken non-stop werken verschrikt bedenkt dat het nog een paar weken zo doorgaat? Of heb je dat nooit? Ik weet dat ik wil werken vanuit een rustpunt, maar hoe doe ik dat terwijl ik ook van hard werken houd?

Hooi op mijn vork
Dit is echt niet de eerste keer voor mij dat ik ineens te veel hooi op mijn vork heb genomen. Meestal is het bij mij direct na een hele rustige periode. Mijn optimisme zit me in de weg als ik vanuit een periode van rust mijn agenda inplan. Dan lijken de mogelijkheden in mijn tijd oneindig. En is het feit dat iets leuk is voldoende reden om het in te plannen. Wanneer ik het drukker heb, is ‘leuk’ niet meer reden genoeg, maar denk ik beter na. Nu ik me hier bewust van ben, stap ik ook minder snel in die valkuil.

3A's om bij te sturen
Drie dingen die mij helpen om te voorkomen dat ik in de valkuil stap en om er gemakkelijk weer uit te stappen als ik toch te veel heb gepland zijn accountability, agendaruimte en aandacht.

Accountability
God heeft bedacht dat wij als mens beter functioneren in verbinding met elkaar dan alleen. Hij schiep Eva naast Adam. Abraham ging met zijn gezin en Lot op weg. En ook Jezus stuurt zijn discipelen er in tweetallen op uit. Ik werd twee weken terug aangesproken dat ik het te druk had en moest bijsturen. Hoewel ik eerst geïrriteerd was, ben ik er toch over na gaan denken. Dat zorgde ervoor dat ik zelf ook kon toegeven: Nee, dit werkt niet, ik moet afspraken gaan afzeggen. Als je weet dat je snel je agenda te vol plant, wees dan proactief en vraag een of twee mensen om hierin met je mee te kijken. Zo ben je accountable op je tijdsbesteding.

Agendaruimte
Op de 7e dag schiep God de marge in ons bestaan. In een wereld die uit constante beweging bestaat, creëerde God rust en stilte als startpunt voor de mens. God gaf ritme aan het leven: Seizoenen in de natuur, feestdagen voor zijn volk en wekelijkse rust op de Sabbat.
Het helpt om vooraf ruimte te agenderen. Aan het begin van het jaar zet ik één weekend per kwartaal apart voor een moment van retraite en stilte. Wekelijks staat één avond in de week geblokt. En dagelijks zijn het ook gewoon de kleine momenten. Iets doms als mijn nagels lakken betekent voor mij een kwartiertje stil zitten en even met God kunnen kletsen. Wacht dus niet tot je agenda te vol is, maar plan eerst je vakanties en je rustdagen en dan pas de rest er omheen. En gebruik de kleine dingen in de dag om een moment met God te pakken: het kopje koffie, een bushalte eerder uitstappen, het stukje fietsen naar station, je nagels lakken, etc. Breng marge aan in je dag.

Aandacht
Het laatste wat me helpt om bij te sturen is kijken naar wat ik aandacht wil geven in mijn leven. In Marcus 1 zie je dat Jezus de rust opzoekt. Hij krijgt nauwelijks een moment voor zichzelf, want zijn discipelen zijn al snel naar hem op zoek. Toch geeft dit korte moment hem voldoende ruimte om de druk van de discipelen naast zich neer te leggen. Hij weet waarvoor Hij op weg is. Hij weet wat Hij aandacht moet geven.
Ik heb een algemene missie voor mijn leven verwoord en kies per jaar een paar aandachtsgebieden. De invulling van mijn agenda wordt zo veel mogelijk bepaald op basis van deze aandachtsgebieden en niet op basis van wat anderen belangrijk vinden om aandacht te geven. Heb jij zicht op je missie? En op die dingen die je aandacht wil geven?

Deze drie dingen helpen mij om makkelijk en snel weer bij te sturen. De realiteit is weerbarstig en mijn enthousiasme is soms groter dan de beschikbare tijd. Dan stap ik weer in de valkuil en ga ik weer op zoek naar accountability, agenda ruimte en aandacht.