Headline

< terug

We zijn allemaal kind van onze cultuur. Eten doe je om half zes, het hebben van een sterke eigen mening is goed en ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. Vaak zonder dat we het door hebben zijn veel van onze opvattingen en gewoonten cultureel bepaald. En dat is prima, vaak leuk zelfs! Het blijft bijzonder hoe we allemaal naar Gods evenbeeld zijn gemaakt, uniek maar toch ook in zoveel hetzelfde.
   
De afgelopen twee weken was ik buiten Lima, eerst hielp ik een paar dagen bij een conferentie en daarna bezochten we goede vrienden die een gemeente leiden in een andere stad. Tijdens deze dagen heb ik tientallen gesprekken gevoerd met jongeren over het onderwerp ‘discipelschap’. Discipelschap, het is voor ons de reden dat we hier zijn in Peru! Jezus leren volgen in alle facetten van het leven.
Tegelijkertijd is het een term die we vaak gebruiken zonder door te hebben wat een verschillen er zijn in beleving! En om eerlijk te zijn, het hield me persoonlijk ook een spiegel voor.

Het is belangrijk om aansluiting te zoeken bij de persoon die je wilt helpen. In Nederland is de geloofsbeleving erg intuïtief, we willen aanspreken op de emotie. Daarnaast zijn persoonlijke groei en ontwikkeling een doel op zichzelf en het moet vooral niet te moeilijk worden. Als het teveel kost, dan wordt al snel de vraag gesteld of dit nog wel van God is. Wat ik waardeer is dat het erg intentioneel is. Als je een doel hebt, dan ga je ervoor. De afgelopen weken sprak ik echter veel jongeren die opgroeien in een andere kerkelijke subcultuur. De insteek is meer rationeel en informatief, er wordt een beroep gedaan op je verantwoordelijkheid. Je wordt aangesproken op je trouw en toewijding naar Jezus en de groep toe.
Allebei willen we Jezus volgen, allebei hebben we een idee over hoe je dit zou moeten doen.

En daarom is onze positie zo leuk! We zoeken aansluiting bij de jongeren en zetten ze aan het denken over hun ideeën en opvattingen. We kunnen vervolgens nieuwe ideeën aanreiken en ze daarmee helpen in hun bewustwordingsproces en groei. Nu zal ik niet ingaan op waar ik de Peruaanse jongeren in heb willen aanmoedigen, want ik schrijf dit voor jullie. Wat ik jullie mee zou willen geven is waar ikzelf van onder de indruk was deze weken.  
Er was één waarde heel sterk aanwezig in de personen die ik sprak: TROUW. Voor onze vrienden hier is Jezus volgen niet afhankelijk van hoe ik me vandaag voel of dat het aansluit bij wat ik zelf voor ogen heb. Ik ben een fulltime dienaar van Jezus, niet een flexwerker. Zit het even tegen? Dan gaan we niet aan de kant maar zetten we een stapje extra. Snap ik het even niet? Dan is mijn eerste reactie niet dat God zich aan mij heeft te verantwoorden, maar onderzoek ik eerst mijzelf. Is er te kort? Dan mag het me iets kosten om te kunnen helpen.

Mooi hè.

Ik moet er zelf ook nog even over nadenken.
 

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.