Headline

< terug

Soms besef ik dat ik het geestelijke geduld van een 3-jarige heb. Wat God belooft voor de toekomt wil ik vandaag en alles wat hij heeft beloofd voor vandaag wilde ik het liefst al gisteren.

Ik ben soms boos en gefrustreerd over het feit dat we niet naar Peru, naar huis, kunnen in de huidige situatie. De kern van deze frustratie is een gevoel van onmacht natuurlijk. Accepteren dat ik de controle even niet heb blijft lastig. Ik lijk per se iets vast te moeten kunnen pakken.

En God? Die laat me lekker even spartelen geloof ik. Bewust.

De afgelopen maanden helpt Hij me om te reflecteren op iets wat me al eerder was opgevallen. Regelmatig merk ik namelijk dat onze Peruaanse vrienden anders omgaan met tegenslag. En tegenslag, dat kennen ze. Het leven in Peru is voor veel mensen hard. En er is dan natuurlijk boosheid, er vloeien tranen en soms weten ze het ook allemaal even niet meer. Maar toch proef ik dan ook iets van acceptatie, van rust en vertrouwen in de toekomst.

Controle hebben over je leven is een illusie. Het is een sprookje waar we aan deze kant van de wereld een levensdoel van hebben gemaakt. Controle proberen te houden is daarnaast ook stressvol. Denk maar eens aan de 1,4 miljoen mensen in Nederland die jaarlijks burn-out klachten hebben. Kunnen loslaten en vertrouwen op God hoort blijkbaar bij het leven en ergens lijken de Peruanen dit beter te kunnen accepteren. En dat heeft iets aantrekkelijks, ze hebben er namelijk een hele goede reden voor.

In de Bijbel zie ik steeds weer hoe God ons in moeilijke tijden uitnodigt om in relatie te blijven met Hem. HIJ heeft de controle. HIJ is goed. HIJ overziet de tijd. HIJ laat je niet alleen. HIJ kan je zo veel leren en laten zien, als je hem de ruimte daarvoor geeft.

Sommige levenslessen leer je door lijden en tegenslag heen. Er zijn geen short cuts. Als alles maar gehaast moet zijn, blijft het snel oppervlakkig en vind je geen voldoening en zeker geen rust.

Ik denk dat ze dit in Peru aardig hebben begrepen.

 

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.