Headline

< terug

Voel jij het ook? Zo'n gek gevoel van constante druk en verwachting nu het hele leven er ineens anders uit ziet? Een druk die je normaal gesproken helemaal niet voelde, maar die nu ineens de realiteit van de dag is. We zitten ineens hele dagen thuis en hebben tijd die we normaal gesproken aan andere dingen zouden besteden. Je werkleven is ineens omgegooid en je sociale leven misschien nog wel meer. Is dit dan het moment dat we een persoonlijke transformatie moeten doormaken? 

Om me heen hoor ik christenen zeggen dat dit een tijd is om geestelijke groei door te maken. Er is meer tijd om 'goede boeken' te lezen; meer tijd om podcasts te luisteren; meer tijd om biddend door te brengen; meer ruimte misschien zelfs om Gods stem te horen. 

Om me heen hoor ik personal trainers zeggen dat dit de tijd is om fysieke groei door te maken. Er is meer tijd om thuis te ontdekken hoe je fit kunt blijven; meer tijd om gezond eten te koken; meer tijd om te wandelen; meer ruimte om workouts te gaan doen. 

Om me heen hoor ik coaches zeggen dat dit de tijd is om mentale groei door te maken. Er is meer tijd om te lezen; meer tijd om te studeren en allerlei trainingen te volgen; meer tijd om je CV op te krikken; meer tijd om na te denken over je toekomst; meer ruimte om goed voor je eigen mentale gezondheid te zorgen. 

Om me heen hoor ik mensen zeggen dat dit de tijd is om sociale groei door te maken. We moeten meer met elkaar in contact blijven; we moeten meer op de hoogte blijven; we moeten op onze buren letten; we moeten lokale bedrijven steunen. 

Voel jij het ook? Het gevoel alsof je ineens voortdurend verantwoording moet afleggen hoe je je tijd invult? Dat je constant moet verantwoorden hoe productief je eigenlijk bent? 

Ik voel het. Ik voel een druk dat ik als een compleet ander persoon uit deze crisis moet komen. Maar misschien is het genoeg als we er doorheen komen. Misschien is het genoeg om eerlijk te zijn naar jezelf en wat voor jou op dit moment belangrijk is om dit door te komen. Misschien is het genoeg om elke ochtend tegen God in een zin te zeggen hoe je je voelt en te vragen of Hij je kracht wil geven voor de dag voor je. 

Ik geloof in een God die geen druk op me legt en honderdduizend verwachtingen van me heeft. Ik geloof in een God die me uitnodigt zoals ik ben, met alle gevoelens en emoties van dat moment. Ik geloof in een God die mij zal veranderen en transformeren in zijn tijd. Als dit de tijd is dan pak ik dat met beide handen aan, maar als dit niet de tijd is, dan is dat ook goed. 

Voel jij het ook?