Headline

< terug

‘Ik doe, door verschillende onvoorziene oorzaken, veel langer over mijn studie dan ik had gepland. Maar juist daarin heb ik Gods hand gezien.’ Paul Sijm, student in Ede, zit in het zesde jaar van zijn studie. Door het breken van zijn borstbeen en doordat hij nu als abactis een bestuursjaar doet, duurt zijn studie een stuk langer. Maar dat is eigenlijk een zegen …
 
‘Mijn ouders zijn radicaal tot geloof gekomen rond de tijd dat ik werd geboren. Dat heeft veel impact gehad in ons gezin. De plek waar wij wonen is niet zo christelijk en de bekering van mijn ouders werd dan ook niet zo positief ontvangen door onze omgeving. Het heeft hen en ons vrienden en familiebanden gekost. Wij mochten soms niet bij andere kinderen spelen omdat ze bang waren dat wij over het geloof zouden praten. Dat was moeilijk omdat je dat als kind niet goed begrijpt. Ook het niet zien van onze familie is verdrietig.’
 
Keuzes
‘Ik heb niet echt een moment waarvan ik kan zeggen dat ik tot geloof ben gekomen. Eigenlijk wist ik altijd al dat God er was. Het werd vooral duidelijk door de keuzes die ik maakte. We werden iedere dag bepaald bij het feit dat we christen waren doordat mensen ons belachelijk maakten of echt vijandig waren. Dan moet je heel duidelijk zijn, er is geen grijs in zo’n situatie. Ik was dankbaar dat wij als gezin elkaar hadden. Later ontdekt je hoe bizar mooi het is dat wij een liefdevolle God hebben die ons zoveel heeft gegeven. Als ik zie hoe mensen zichzelf de vernieling in helpen bij het uitgaansleven, dan besef je opeens dat zij God niet kennen en daardoor zoveel missen.’
 
Warm bad
‘Toen ik ging studeren wilde ik naar een plek waar een echt studentenleven was, maar de kwaliteit van de school was ook belangrijk. Daardoor viel de keuze op Ede en op NSV. NSV was het meest studentikoze en geloofsgroei is echt belangrijk. Bij NSV ging er een wereld voor me open. Voor het eerst ontdekte ik hoe mooi het is om met andere christenen om te gaan, elkaar op te bouwen en geestelijke groei bij elkaar te zien. Dat is voor anderen misschien normaal, maar voor mij was het nieuw en een warm bad. Ik zie hoe mensen elkaar op weg helpen en dat zij vervolgens weer anderen helpen. 2 Timotheüs 2 werkt hier echt. Omdat ik dit mijn hele leven gemist heb is het zo vet dat ik door mijn langere studie ook hier langer van mag genieten, mag groeien en mag uitdelen.‘
 
Albanië
Dat uitdelen kreeg een andere dimensie toen Paul met een groep studenten meeging naar Albanië. ‘Wat een indrukwekkende tijd. Albanië is zo arm en er zijn groepen die daar volledig aan hun lot worden overgelaten, zoals de Roma’s. Zij wonen op iets, wat bijna lijkt op een vuilnisbelt, onder een afdakje waar ze een vuurtje stoken om warm te blijven. De ratten lopen overal, het is een uitzichtloze situatie. Onze voedselpakketten zijn zeer welkom, maar dat is maar voor even. Je denkt dan echt, en nu? Hoe gaat dit verder? Gelukkig blijft de organisatie waarmee wij gingen, New Day Impact, hier mee bezig. Je gaat hierdoor serieus anders kijken naar wat je zelf hebt, het maakt je enorm dankbaar, maar ook besef je dat je juist daardoor een verantwoordelijkheid hebt t.o.v. mensen en landen zoals dit. Ik zou het iedere student aanraden om dit te gaan doen. Kies een organisatie, die net als de onze, blijvend werkt op die plek. Een reis als deze verbreed je blik enorm en heeft impact op de rest van je leven.’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Foto Paul: @Mirjam van Klaarbergen photography
Foto Albanië: Paul Sijm