Headline

< terug

De telefoon gaat. De vader van één van de betrokken studenten vraagt me met bezorgde stem of we alsjeblieft willen bidden voor Miguel, hij is gisteravond gearresteerd... Wie? Wat? Miguel? Dat is één van de meest zachtaardige personen die ik ken!
 
In Peru is de wetgeving fundamenteel anders dan in Nederland. In veel gevallen ben je bij een officiële aanklacht schuldig totdat je zelf je onschuld hebt kunnen aantonen. Miguel slaat met zijn vriendin met de auto af op een kruispunt en wordt, nog vrijwel in stilstand, hard van de zijkant aangereden door een bezorgbrommer. De bestuurder vliegt door de lucht en komt hard neer op het asfalt. Een agent op de hoek van de straat schiet te hulp. Iedereen lijkt gelukkig oké en hij stelt Miguel gerust: 'ik heb alles gezien, het was niet jullie schuld'. Samen met de bestuurder en de agent wordt er rustig gekeken naar wat er nu moet gebeuren. Even later komen de ouders van Miguel aan en arriveren er andere agenten. De agenten zien ze dat de bestuurder last heeft van zijn heup en dan slaat de sfeer plotseling helemaal om. Hardhandig wordt Miguel in de boeien geslagen.
 
(De wet schrijft voor dat als er iemand gewond is geraakt bij een verkeersongeluk de andere persoon minimaal 48 wordt vastgezet. Er is alleen niemand die dit aan Miguel uitlegt...)
 
Eenmaal aangekomen op het bureau wordt hij tussen de misdadigers vastgezet. Uren lang moet hij geboeid wachten en wordt hij ondervraagd. Miguel is uitgeput, verward en voelt zich enorm vernederd terwijl hij naar het cellencomplex wordt gebracht. Er klink overal geschreeuw, het is er pikdonker en het stinkt er verschrikkelijk. De cellen hebben geen wc en de vloer is daarom enorm ranzig. Hij bidt en vertelt God hoe ongelooflijk bang hij is. Wat gebeurt er allemaal, moet ik hier de nacht doorbrengen? Ik voel me leeg Heer, vul me, vul me, vul me... Dan plots komt er een enorme rust over hem heen. Voor het eerst is hij niet bang meer. Hij maakt een kussen van een handdoek gewikkeld om een lege fles en valt op de betonnen vloer in een diepe slaap. 
 
Nog twee dagen zit Miguel vast. Justitie heeft eigenlijk geen zin om de zaak te behandelen. Volgens hen komen bijna alle verkeersongelukken met brommers door Venezolanen, het zal dus wel aan jou hebben gelegen zeggen ze zonder blikken of blozen! Niemand lijkt het relevant te vinden dat Miguel geeneens een brommer bestuurde. De videobeelden van het ongeluk komen maar niet binnen en de agent die erbij was komt plots met een hele vage getuigenis. Meerdere keren wordt hij gevraagd een document te ondertekenen waarop hij maar gewoon moet aangeven dat hij schuldig is voordat de zaak überhaupt wordt behandeld. Plots is Miguel schuldig totdat hij het tegendeel kan bewijzen... De bestuurder van de brommer weet dit en heeft inmiddels laten weten dat hij schadevergoeding wil! Hij zegt nu zwaar gewond te zijn.
 
Spreuken 11:18 zegt: 'De winst van een goddeloze is bedrieglijk, het loon van een rechtvaardige is duurzaam.' Miguel zoekt zijn rust en hoop bij God. Dát is de diepe winst van deze ervaring voor hem. Ik geloof oprecht dat God dit ziet. Terwijl ik dit schrijf op, 20 december, weten we nog niet hoe het af zal lopen. We bidden voor gerechtigheid en dat de video's van het ongeluk vrij worden gegeven. Zo niet dan loopt Miguel het risico langer de cel in te moeten.
 

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.