Headline

< terug

Nabijheid in ruimte, tijd of relatie. Nabijheid, waarom is dit woord zo belangrijk voor mij? Simpel gezegd, het is een krachtig woord. Hoe ‘close’ we zijn met onze familie, met God, onze buren en zelfs met vreemden, heeft een impact op de wereld om ons heen. Ik werd geconfronteerd met dit concept op de Alpha Leiderschapsconferentie in Londen. Een Amerikaanse advocaat, genaamd Brian Stevenson, sprak over het onderwerp gerechtigheid. Ik verwachtte niet dat dit verhaal mij zou veranderen, maar dat deed het wel. Hij daagde mij uit. Allereerst met het idee om onze nabijheid tot diegenen van een ander ras, cultuur of sociale status te veranderen. Wij moeten dichterbij hen komen. Als tweede vertelde hij over een praktische manier om nabijheid te realiseren – wij moeten het verhaal van onze samenleving veranderen. Daarom mijn eigen verhaal als voorbeeld.
 
Anders dan ik
In mijn jeugd had ik geen enkele band met mensen die anders waren dan ik. Mijn kerk en mijn school waren overwegend wit. Ik heb, tot en met de universiteit, nooit vrienden gehad van een andere kleur of van een andere sociale achtergrond. Mijn nabijheid tot de mensen van een ander ras, cultuur of sociale achtergrond bestond niet. Het enige verhaal wat ik kende over gekleurde mensen was, dat ze vaak arm zijn en dat ik medelijden met ze moet hebben vanwege hun disfunctionele families. We stuurden elke kerst cadeautjes naar arme kinderen die altijd een andere raciale achtergrond hadden dan ikzelf. Als ik heel eerlijk ben voelde ik niet alleen medelijden, maar ook angst. Ik herinner me nog dat ik een keer verdwaald raakte in een ‘slecht deel van de stad’, en hoe de paniek in mij groeide terwijl ik erover nadacht dat iemand zou kunnen inbreken in mijn auto als ik stopte. Ik was doodsbang. Dit verhaal van medelijden en angst was vanaf kinds af aan geworteld in mij. Niet per se door mijn ouders, maar door een samenleving die een diep wantrouwen heeft ten opzichte van mensen van een ander ras.

Van medelijden naar trots
Toen ik ging werken bij Navigators werd ik naar de universiteit van Texas in Austin gestuurd. Voor het eerst in mijn leven had ik een nabijheid met mensen die anders waren dan ik. Daarbij woonde ik ook nog in een Spaanse buurt. Ik zou willen dat die tijd een verschil had gemaakt in mijn verhaal, helaas is dat niet zo. Ik wantrouwde mijn Spaanse buren en vond het moeilijk om een relatie op te bouwen met de Spaanse vrouwen in mijn groep, omdat zij een katholieke achtergrond hadden en ik geen idee had hoe ik connectie met hen kon maken op het sociale en geestelijke vlak. Het wonen in Austin zorgde er wel voor dat ik fysiek nabij mensen was met andere culturele achtergronden, maar mijn hart veranderde niet ten opzichte van hen. Ironisch genoeg, of misschien juist ook niet, begon God mijn verhaal en nabijheid ten opzichte van mensen van andere culturen, te veranderen toen ik ging reizen. In plaats van medelijden ervoer ik trots, in plaats van angst ervoer ik vriendschap. Hoe beter mijn relationele nabijheid was tot diegenen die anders waren dan ik, hoe meer mijn verhaal veranderde. En dit verhaal is nog lang niet klaar.
 
Nabijheid verandert mij
Ik kwam volkomen overtuigd van Brians boodschap terug van de Alpha Leiderschapsconferentie. Wat hij leerde was precies wat Jezus ons voorleefde. Jezus ging voortdurend tegen de normen in doordat Hij zichzelf in de nabijheid zette van belastinginners, bedelaars, lepralijders en vrouwen(!). Jezus zag elke persoon als een waardevol, geliefd en eerbaar lid van de samenleving. Hij was niet bang om de culturele gewoontes van die tijd uit te dagen en hij besteedde een groot deel van zijn tijd om die gewoontes te veranderen tot een nieuw verhaal. Sinds Londen denk ik na hoe ik nog beter nabij diegenen kan zijn die tot de zelfkant van de samenleving behoren. Er leven bijvoorbeeld veel vluchtelingen in mijn stad en ik vraag me af hoe God wil dat ik dichter bij hen kom. Ik weet dat mijn nabijheid tot hen mij zal veranderen. Ik denk doordat wij onze nabijheid tot mensen veranderen, ongeacht wie zij zijn, wij veranderen. Ik verlang ernaar dat God mijn verhaal blijft herschrijven naar een verhaal dat meer op Christus en de Bijbel is gebaseerd. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik zie ernaar uit om te ontdekken wat er gebeurt als ik dichterbij die mensen kom die anders zijn dan ik.
 

Over de blogger

Alycia


Alycia komt uit Texas (USA) en werkt als naventure trainer bij Navigators Nederland. In haar column vertelt zij over haar dagelijkse leven met God.