Headline

< terug

Het enthousiasme straalt van hem af, hier en daar wat gelardeerd met een tikje onzekerheid. Pieter-Jan Pijnacker Hordijk, voormalig praeses van NSL (Leiden) en nu orthopedagoog bij De Hoop vertelt wat NSV voor hem (heeft) betekent, tijdens zijn studententijd maar ook nu …
 
‘Ik kom uit een warm, evangelisch nest. We bezochten een kerk met een bloeiend jeugdwerk. Onze ouders namen ons mee naar de reveilweek en Opwekking, maar ook thuis was geloof belangrijk in ons gezin. Ik heb Jezus aangenomen in mijn hart toen ik een jaar of twaalf was. Wat dat precies inhield wist ik niet goed. Maar ik nam het heel serieus en koos er vanaf die dag voor om dagelijks met God te leven, door Bijbel te lezen en te bidden en zo te ontdekken wat het inhoudt om een relatie met God te hebben. Ik trok mij enorm op aan mijn jeugdleiders, aan hoe zij leefden en spiegelde mij daaraan. Op een keer, bij Opwekking tijdens het avondmaal in de tienertent, mocht je knielen. Ik weet nog goed dat er een bepaalde rust over me kwam, een vrede die ik nog nooit ervaren had. Ik dacht: Wow, zo is het dus om iets van God te ervaren.
Later hoorde ik over Gods stem verstaan en dat wilde ik leren. Het was zo bijzonder, want God sprak echt! Met name op conferenties beleefde ik dat intens. Mijn vrienden en ik wilden dit voor altijd vasthouden, dus besloten we hiermee door te gaan. Acht jaar lang, elke maand hadden we onze ‘Holy Spirit Party’ waar we samen aten, God aanbaden, muziek maakten en oefenden in het luisteren naar God. Dat is van cruciaal belang geweest voor mijn geloofsleven.’


Hiervoor had God mij klaargemaakt
‘Eenmaal student wilde ik graag bij Navigators. Mijn zus was actief bij NSR en van haar verhalen over het volgen van Jezus en student zijn werd ik enthousiast. Ik was al een jaar jeugdleider in mijn kerk en alhoewel ik me nog wel wat onzeker voelde, leek het me tof om op den duur praeses te worden. Toch was ik de eerste keer bij NSL wat teleurgesteld. Leiden is een kritische stad en ik merkte dat er bij NSL op veel terreinen ook kritisch werd gekeken en gereageerd. Ik twijfelde of ik wilde blijven, maar God zei tegen mij: wil jij consumeren of wil je beginnen met geven? Ik koos ervoor om te gaan geven. Aan het einde van het jaar werd ik gevraagd om nestor te worden. Ik dacht, er zijn zoveel ouderejaars en dan vragen ze mij? Maar ik besefte ook dat God mij hiervoor had klaargemaakt.’
Vanaf dat moment ontdekt Pieter-Jan de kern van Navigators. ‘Met name de nestoren- en kringleidersweekenden waren enorm bepalend voor mij. Dat was wat ik zocht bij Navigators. Ik leerde hier hoe ik binnen de studentenwereld christen kon zijn en hoe ik hiermee ook relevant kon zijn voor anderen die hiernaar op zoek waren. Dat wilde ik ook toepassen in mijn dispuut. Zo heb ik een keer een kruis gemaakt van een pallet en dat kruis met een hamer en wat spijkers neergelegd. Vervolgens vroeg ik ze om op een briefje te schrijven wat er tussen God en hen instond. Dat briefje mochten ze dan op het kruis spijkeren. Het kruis zat stampvol briefjes.’
 

Leren kiezen en echt te zijn
De droom om praeses te worden was ondertussen weggeëbd, maar bij een peiling bleek dat de NSL-leden hem voor vijf van de zes bestuursfuncties geschikt vonden. ‘Daarin ervoer ik duidelijk de leiding van God en zo werd ik toch praeses. Laurence Koo werd mijn mentor en van hem heb ik veel geleerd over discipel- en leiderschap. Dit bestuursjaar heeft mij gevormd om een betere leider te zijn. Daarnaast leerde ik keuzes te maken, radicaal te zijn en om te gaan met andere tradities. Ik leerde om echt te zijn bij niet christenen, duidelijke keuzes te maken met betrekking tot drank en drugs, maar ook beschikbaar te zijn voor mensen in nood. Ik mag in woord en daad een representatie zijn van Jezus, wat soms voor boeiende gesprekken zorgde. Dat is zo mooi in je studententijd, dat je kunt leren wat het inhoudt om met God te wandelen, en om God jouw identiteit te laten bepalen.’
 
Steeds in contact met God
‘Ook in mijn werk spreek ik eerst met God voordat ik met mijn cliënten praat. Ik vraag om de leiding van de heilige Geest, dat ik de juiste signalen oppak en de juiste woorden zeg. God weet wat belangrijk is en ik wil dat Hij mij leidt. Dus ook tijdens de gesprekken ben ik met Hem in contact. Die levensstijl heb ik mede aan mijn tijd bij Navigators te danken.’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Fotografie: Mirjam van Klaarbergen Photography