Headline

< terug

In 2005 werd Stefan Pals lid van NSV, maar het was pas veel later dat hij besefte hoe belangrijk deze periode was geweest voor zijn geloofsontwikkeling. ‘Ouderejaars investeerden in mij en zo leerde ik enorm veel over God en discipelschap, mocht ik veel van God ontvangen en veranderde ik echt. Dat had impact op mijn hele leven. Maar niet alleen de studentenvereniging was daar debet aan. Ook mijn stage in Tanzania had diepe impact. Daar zag ik wat materiële armoede was en spirituele rijkdom. Deze mensen dansten op zondag in de kerk, terwijl ze niet wisten of ze op maandag wel te eten hadden. Ik dacht terug aan Nederland en besefte hoeveel aspecten van verdriet, eenzaamheid en leegte daar waren. Wat is het waard als je het financieel goed hebt, een hoge levensverwachting, maar op je tachtigste verbitterd, gescheiden en zonder God leeft? Die gewaarwording heb ik ervaren als een roeping van God om positief te reageren op de vraag van Navigators om terug te gaan naar Nederland en daar te gaan werken. Dat is inmiddels elf jaar geleden.’
 
‘Ik was teamleider van het studentenwerk in Utrecht, maar sinds dit jaar ben ik leider van de Hub Utrecht, Amersfoort en Zeeland. Hiervoor was ik teamleider van een team tussen de twee en vier collega’s. Wij begeleiden een vereniging met vijfhonderd leden, een netwerk met zo’n twintig betrokkenen en NIU, (Navigators International Utrecht), dat pioniert onder internationale studenten.
In de nieuwe hub is er een geografische verbreding met daarnaast het wegvallen van de scheidingen tussen de bedieningen. Dat betekent dat het werk onder studenten, jongerenleiders en young professionals één werk wordt. Ik werk dus niet meer alleen onder studenten, maar met mensen uit alle generaties. In de praktijk merk ik dit het meest bij de studenten en Young professionals. Je hoeft je niet meer aan te melden voor de volgende ‘tak van Navigators’ maar er is veel meer ruimte om langer met mensen onderweg te blijven. Eén van de drie prioriteiten van Navigators is life long labouring; we willen graag een leven lang met mensen blijven oplopen en hun helpen een leerling en arbeider van Jezus te zijn. In de praktijk merkten we al langer dat daar behoefte aan was. Ik ben bijvoorbeeld betrokken bij een mannentraject wat begonnen is in hun studententijd en nu doorgaat. Dat groepje leid ik nu met drie young professionals en daar hebben we weer drie studenten bij gevraagd.’
 
Meer betrokkenheid
‘Het is goed om duidelijk te zeggen dat we in transitie zijn. Dat is dus verandering en wennen en daarom zullen we dit jaar ook vast hier en daar wel een steek laten vallen. Vorig jaar wisten we precies wie wat deed. Voor NSV hadden we bijvoorbeeld het landelijk leidersteam. Dat is er nu niet meer, veel van die taken liggen nu bij het Landelijk Team in Driebergen en er zal wel eens wat tussen wal en schip vallen. Maar daarnaast ben ik over een aantal dingen al heel positief. Doordat de hub structuur geografisch is merk ik nu al verschil. We zagen de andere collega’s wel bij een landelijke dag, maar toch waren we allemaal min of meer een eilandje. Nu is het zoveel makkelijker om betrokken te zijn en mee te leven bij wat er in Amersfoort en Zeeland gebeurt. Een betrokkenheid die er eerst niet, of veel minder was.’
 
 
Gods voorbereiding volgen
‘Een verandering die ik daarnaast zie is dat we veel meer nadenken en leren over wat het is om een beweging te zijn en zo te volgen wat God aan het voorbereiden is, wat natuurlijk groeit en gaat. Een paar jaar geleden zou ik in deze situatie bezig zijn geweest om ook van alles te regelen voor de groepen waar ik nu ook verantwoordelijk voor ben. Maar ik merk dat ik hier veel meer ontspannen in zit. Als er bijvoorbeeld iets ontstaat bij young professionals dan volgen we dat en helpen ze daarmee, of wanneer een collega graag van studenten wil overstappen naar young professionals dan kan van daaruit ook weer iets nieuws ontstaan. Dat is veel natuurlijker dan dat we nu halsoverkop activiteiten voor young professionals gaan bedenken. Het gaat er vooral om dat je nu mee kunt blijven doen met Navigators ongeacht je levensfase en dat begint bij het verbinden van de generaties.’
 
Droom
‘Onze visie heeft drie delen: Elke student in ontmoeting met Jezus, Jezus navolgen en als derde, zodat door hen heen het Koninkrijk van Jezus zichtbaar wordt in alle  aspecten van de maatschappij. Bij dat derde deel zit mijn droom, dat navigators aanwezig zijn in alle generaties van de samenleving. Ik word zo blij van waar dat gebeurt. Dat houdt in dat navigators andere keuzes maken, andere prioriteiten leggen. Bijvoorbeeld, het meisje dat is afgestudeerd als psycholoog en ervoor kiest om in een AZC te werken, of die oud-student die een Fairtrade kledingbedrijf start. Dat is herstel brengen, rechtvaardigheid, vreugde en vrijgevigheid. Daar droom ik van.’  
 
Interview: Marieke Boersma-lensen
Fotografie: @mirjamvanklaarbergen photography