Headline

< terug

Aan de buitenkant ziet het er een beetje uit als een basisschool, maar eenmaal binnen ontdek ik een multifunctionele ruimte vol bedrijvigheid en geroezemoes in verschillende talen. In het Huis van Vrede ontmoet ik Henk Bouma, sociaal ondernemer en kerkplanter in de wijk Kanaleneiland in Utrecht, en medeoprichter van dit Huis van Vrede. Wie is Henk en wat is zijn verhaal met God …
 
‘Mijn ouders waren volgelingen van Jezus en zo ben ik ook opgevoed, maar mijn keuze om Jezus te volgen kwam vooral doordat ik ontdekte dat ik het zelf echt niet kon. Descartes zei: “Ik denk, daarom ben ik”, maar als dat het enige is wat ik weet, dan heb ik iemand nodig om mij te helpen en dat is God voor mij. Andere gebeurtenissen die mij naar Jezus leidden waren de mensen die lieten zien hoe zij met Jezus leefden. Bijvoorbeeld toen er een dakloze bij de kerk zat die vertelde dat hij steeds te laat was voor de soepkeuken omdat hij geen horloge had. Iemand haalde zijn eigen, dure horloge van zijn pols en gaf het aan de man. Ik zou thuis een oud horloge hebben opgehaald, maar deze man gaf zijn dure horloge. Dat trok mij naar Jezus.’
 
Na zijn studie werkt Henk zeventien jaar in Londen, eerst als econoom, daarna voor een missieorganisatie. ‘We hadden buurtcentra waar iedereen welkom was, een beetje zoals hier in het Huis van Vrede. Met de Nederlandse cultuur had ik eigenlijk geen binding meer en mijn vrouw, die geen Nederlandse is, ook niet. Dat veranderde toen er een dakloos meisje uit Nederland bij ons kwam wonen. Ze had Nederlandse moslimvrienden en van hen hoorde ik wat er gaande was in ons land. Ik ben gaan googelen en las over de PVV en hoe veel Nederlanders denken over buitenlanders. Ik zag de uitdagingen en toen de vacature voor Kanaleneiland voorbijkwam heb ik gesolliciteerd, om zo iets te kunnen betekenen in deze situatie.’
 
‘In het Huis van Vrede is iedereen welkom. Er komen mensen uit allerlei culturen en wij proberen hen van alles te bieden. We hebben een naaiatelier, een fietsatelier, er is inburgering en we hebben een advocaat. Er is een cateringbedrijf en er zijn huiswerk- en taalklassen. Ik probeer te helpen bij de vragen die zich voordoen, bij schulden of bij de dokter, of iemand vrijwilligerswerk aan te bieden zodat hij zijn uitkering behoudt. Daarnaast hebben we elke dag een kerkdienst en zijn er kleine groepen die ’s avonds bij iemand thuis bij elkaar komen. Op zondag is er de grote kerkdienst met ontbijt waar zo’n honderdvijftig mensen komen.’
 
‘We proberen met mensen over geloof te praten, maar ze moeten daarvoor wel ruimte in hun hoofd hebben. Als je hoofd vol met pijn, zorgen en problemen zit, dan praat je daar eerst over. Later komt er dan wel een moment dat die ruimte er wel is. Een derde tot de helft van onze mensen hebben een moslimachtergrond. Veel van hen hebben geen contact meer met hun familie sinds ze christen zijn. Wij proberen echt hun familie te zijn, we eten, klussen en leven samen. We trekken dagelijks met elkaar op.’
 
‘Wat mij enorm raakt in dit werk is dat ik zie dat Jezus echt is. Dat ik zie hoe mensen veranderen door Jezus. Opeens is iemand bereid zijn broer geld te geven, terwijl die broer hem nooit geld zou geven. Dat is wat Jezus doet in iemand. Of die jongen die als enige christen bij een bouwbedrijf werkt, iedereen daar is moslim. Ze weten dat hij christen is, en ik vraag me wel eens af of ze wel lief voor hem zijn. Maar als ik hem vraag waarom hij niet ergens anders gaat werken, antwoordt hij, omdat ze Jezus nog niet kennen. Dat bedenkt die jongen niet zelf, dat komt van God. En nu komt er zo af en toe iemand van dat bedrijf naar mij toe om iets over Jezus te vragen ...’
 
‘Dit werk verandert mij ook. Eigenlijk ben ik een ongeduldig en veroordelend persoon, maar door dit werk ben ik iets geduldiger en iets minder veroordelend geworden. Het is zo mooi om dit werk te doen. Ik mag God op de vingers kijken. Ik zie hoe Hij werkt! Ik zie mensen opnieuw geboren worden! Zo kan ik af en toe even naar de hemel kijken.
Ik zit erbij op het moment dat ze vertellen dat ze gedoopt willen worden, of de crisis vlak voor de doop, of de crisis daarna en het moment dat het licht weer komt.
Ik zie dat God geduldig met mensen is, dat Hij niet wil dat iemand verloren gaat en hoe Hij op allerlei manieren met mensen praat. Dat betekent dat Hij dat ook met mij doet, dat Hij ook bij mij blijft zitten en wachten en geduldig aan mij blijft trekken.’
 
Tip voor Navigators
Navigators is fantastisch, studentenverenigingen zijn enorm belangrijk voor je formatieve jaren. Maar leer naast je studie zoveel mogelijk praktische dingen, zoals metselen, vloeren leggen, belastingformulieren invullen. Zaken waar je iets aan hebt om ook anderen te helpen.
Young professionals geloven in een netwerksamenleving, maar er bestaat ook een geografische samenleving. Mensen in een netwerksamenleving hebben een grote kans om Jezus tegen te komen. Mensen in een geografische samenleving bijna niet, omdat ze hun buurt niet uitkomen, vaak geen werk hebben, geen internet. Investeer daarom in je buurt, want zo komen die mensen Jezus tegen, omdat jij ze een bordje eten brengt, of nog beter, omdat jij een bord eten van hen aanneemt. Leer bijvoorbeeld van hen hoe je een bougie in een auto zet, leg contact. Geniet van je studententijd, geniet van je netwerk, maar investeer ook in je buurt!’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Fotografie: @Mirjam van klaarbergen photography