Headline

< terug

Mijn voorganger sprak kortgeleden over de gelijkenissen uit Lucas 15. De meesten van jullie zullen dan direct denken aan de meest bekende gelijkenis, namelijk die van ‘de verloren zoon’. Maar ken je ook de andere twee gelijkenissen? Laat ik je een hint geven: de andere twee gelijkenissen vertellen ook over dingen die verloren zijn. De eerste vertelt over dat ene schaap dat verdwaald is en hoe de herder alle 99 schapen achterlaat om dat ene schaap te zoeken. En de tweede gelijkenis vertelt over een vrouw die haar hele huis overhoophaalt om een verloren munt te zoeken. En dan is er uiteraard die gelijkenis van de zoon die terugkomt in de armen van zijn vader. Meestal focussen wij ons op datgene wat verloren was in deze gelijkenissen, maar wat mij deze keer raakte is dat nadat er teruggevonden werd wat verloren was, er iets GROOTS gebeurde. Er was een feest – een GROOT feest!
 
Ik hou van een goed feestje. Ik hou van de speciale hapjes, de prachtige desserts, het voortdurende kabbelende gelach op de achtergrond, het valse gezang, de rumoerige, uitbundige gesprekken en het algemene gevoel van warmte en gezelligheid. Dat zijn sleutelelementen voor een mooi feest, waar je helemaal in opgaat, waar niemand zich buitengesloten voelt. Iedereen krijgt een all-inclusive pas voor het plezier. Dat zijn het soort feestjes waarover je aan het einde van elk van deze gelijkenissen leest. De herder, de vrouw en de vader hadden in stilte blij kunnen zijn, maar dat was niet genoeg. Elk van hen was zo intens blij over het terugvinden van wat zij verloren hadden, dat ze niets anders konden dan hun vrienden uitnodigen om dit samen te vieren.
 
'Welkom in de familie' feest

Heb je er weleens over nagedacht dat we in de kerk meer zouden moeten feesten? Het raakt me dat wij meestal niet echt de grote geestelijke gebeurtenissen in ons leven vieren. Vooral als iemand die verloren was gevonden wordt! Ben jij ooit bij een ‘Welkom in de familie’ feest geweest nadat iemand Jezus is gaan volgen? Nee? Ik ook niet. Overal om ons heen is God op een missie om de verlorenen te zoeken en te vinden. Om diegenen die ver van Hem vandaan zijn, dichterbij te brengen. Elke keer als er iemand die verloren was gevonden is, geloof ik dat er een groot feest is in de hemel. Waarom vieren wij dan geen feest?
 
Ooievaars en fotoshoots
Ik zou willen dat we nieuwe christenen net zo zouden verwelkomen als nieuwe gezinsleden. De mensen vinden het heerlijk om te vieren dat er gezinsuitbreiding is geweest. Ze nodigen vrienden en familie uit om dit mee te vieren. Ze hangen ooievaars aan hun huizen zodat de hele buurt het weet. In Amerika hebben ze een speciale fotoshoot voor de nieuwgeborene. En ja, ik weet het, wij Amerikanen houden van fotoshoots voor elk speciaal moment.
We komen het dichtstbij een feestje als iemand gedoopt wordt. Maar de kerk waar ik in opgroeide was daar niet zo goed in. Ik moest een witte jurk aan en ernstig mijn geloof in Jezus belijden. Ik geloof niet eens dat we taart hadden. Er zou altijd taart moeten zijn. En misschien zelfs een professional fotoshoot om de gebeurtenis te markeren?
 
Cultuurverandering
Ik denk dat het lichaam van Christus zichzelf soms een beetje te serieus neemt. Ik zou op dit terrein zo graag een cultuurveranderaar zijn. En ik weet niet of dit ooit gedaan is, maar ik zou het heerlijk vinden om een bedrijf te beginnen als geestelijke partyplanner. Als je net bij het gezin van God bent gaan horen, laat het me weten, dan plannen we een feest dat niet snel vergeten zal worden. We gaan jouw nieuwe leven vieren! Elke teruggevonden ziel is een groots feest waard. Ik hoop dat we in onze christelijke cultuur ons zullen gaan herinneren dat God ons uitnodigt om elke keer dat Hij iemand vindt die verloren was, mee te feesten. Laten we leren om deze kostbare gebeurtenissen te vieren – laten we geweldige feestvierders zijn.

Tekst: Alycia Homeyer