Headline

< terug

Het gebouw waar ik moet zijn staat op een onopvallende plek op een industrieterrein aan de rand van Apeldoorn. Maar wat daarbinnen gebeurt, is verre van onopvallend. Ik mag aanschuiven bij Nienke Westerbeek, directeur van Compassion, een organisatie die kinderen wil bevrijden uit armoede. Wat drijft Nienke?
 
Ze groeide op onder de rook van Utrecht als jongste telg in een standaard gereformeerd vrijgemaakt gezin. Bezocht scholen van dezelfde denominatie, ging op vrijdag naar de jeugdvereniging en bezocht op dinsdag de catechisatie. ‘Mijn jeugd voelde veilig en vertrouwd, ook het kleine kerkje waar wij onderdeel van waren. De vrienden van mijn ouders noemden wij oom en tante en als ik ze nu zie doe ik dat nog steeds. Dat God bestond was van jongs af aan helder voor mij. Ik heb nooit gedacht dat God niet zou bestaan. Natuurlijk waren er ook tijden dat het ‘lijntje niet zo openlag’, maar door de jaren heen is mijn geloof verdiept en gegroeid. Toen Ronald en ik net getrouwd waren, bezochten we Mission (nu Mission-Net een internationale zendingsconferentie) en daar hebben we er samen bewust voor gekozen om ons leven in dienst van God te stellen.’
 
Kerkplanten
‘Zo’n tien jaar geleden werden wij door de Christelijke gereformeerde en de vrijgemaakt gereformeerde kerken in Amersfoort gevraagd om na te denken over hoe we mensen uit al die verschillende culturen in Amersfoort zouden kunnen bereiken. Dat werd de start van ICF (International Christian Fellowship) Amersfoort. Er ontstond een Engelstalige kerk waar wij zelf ook lid van waren en leiding aan gaven, en een Arabisch-Nederlandstalige gemeente. In deze kerken vonden christenen en zoekers uit allerlei landen, die moeilijk aansluiting vonden in de bestaande kerk, een plekje.
Nadat wij onze leiderschapstaken hadden overgedragen aan een Afrikaanse voorganger en zijn vrouw, vonden we het lastig om in de bestaande kerken onze plek te vinden. Uiteindelijk sloten we ons aan bij een startende Engelstalige Anglicaanse kerk. Het is het tegenovergestelde van waar we vandaan kwamen: van zingend en dansend door de kerk naar nu een verstilde en ingetogen sfeer. Toch is dit de plek waar God ons heeft geroepen. Van onze tijd als kerkplanter leerde ik dat het niet zozeer gaat om wat ik het leukst vind, maar dat God overal werkt en dat Hij ons wil gebruiken.’
 
God ontdekken
‘De laatste tien jaar hebben mij veranderd. Door mijn vrijgemaakte opvoeding was ik er enorm goed in om mijn geloof om te zetten in daden. Geloof moet je kunnen zien. Daarom ik was altijd actief in de kerk. Ik ben een doener, dus dat past bij me. Maar gewoon in Gods aanwezigheid zijn en uit genade leven is een prachtige verdieping die ik heb ontvangen. Hoewel ik verstandelijk wist dat het God gaat om wie ik ben, was ik toch eigenlijk steeds bezig met veel voor God te doen. Als ik te weinig tijd met God doorbreng, ga ik harder voor Hem werken en omdat dat dan niet uit de goede bron komt, heeft het ook niet altijd het goede effect. Dat blijft mijn valkuil, maar ik hoop dat het met de jaren minder wordt.
God is voor mij de Drie-eenheid, soms de Heilige, Iemand tegen wie je met respect en eerbied opkijkt. Ik ontdek steeds weer nieuwe dingen en ben dan verwonderd over het feit dat het nog mooier, groter en volmaakter is. Er zijn momenten dat ik me heel dicht bij Jezus voel, vertrouwd als een Vriend en er zijn momenten dat ik het mystieke van de Geest ervaar. Ik probeer elk jaar de tijd te nemen om drie, vier dagen in de stilte te zijn, dan ervaar ik God in die verschillende vormen. Soms ervaar ik het mystieke, soms spreekt God heel duidelijk en soms mag ik gewoon in zijn aanwezigheid zijn.’
 
Compassion
‘Door mijn werk bij Compassion en in het bijzonder als ik op bezoek ben bij een van de projecten, word ik steeds opnieuw geraakt door Gods aanwezigheid. Mijn collega’s staan daar midden in de armoede met hun voeten in de modder en werken zo in afhankelijkheid van God. Vol vertrouwen en creativiteit ervaren ze dat God redt en hoop geeft. Elke keer kom ik beschaamd terug want ik weet dat dit echte rijkdom is. Wij worden in het rijke westen enorm afgeleid van het leven in afhankelijkheid. Dat is misschien wel de grootste spiegel die je wordt voorgehouden als je bij een kerk en project bent geweest: waar besteed ik mijn tijd en geld eigenlijk aan?
Ik ben echt geroepen voor Compassion Nederland. Het is mijn grootste verlangen dat wij hier als organisatie zo optimaal mogelijk functioneren zodat de lokale kerken, waar Compassion altijd mee samenwerkt, door sponsors uit Nederland zoveel mogelijk kinderen uit armoede kunnen bevrijden. Daarnaast reis ik graag met sponsors of relaties om het werk te laten zien. Eigenlijk is wat we doen veel beter dan wat we vertellen. Als mensen dit met eigen ogen zien, verandert er iets. Als je in contact komt met armoede kun je zelf niet buiten schot blijven. Het heeft mij een dankbaarder mens gemaakt en ook rijker, want elke keer ontdek ik weer een ander stukje van God.’
 
Navigators
‘Voor NSV zou ik een vraag hebben over de ontgroening bij de studentenverenigingen. Ik denk dat ze het best vriendelijk doen in vergelijking met andere studentenverenigingen, maar zou er geen andere, betere manier zijn om vrienden voor het leven te worden? Ik zou NSV en de studentenverenigingen wel willen uitdagen tot een echt 'out of the box' -plan. Ik weet dat er studenten zijn die vanwege de ontgroening geen lid durven of willen worden en daarmee de rijkdom missen die een verenigingstijd bij Navigators biedt aan studenten. 
De studenten van nu zou ik heel graag willen bemoedigen, want ik vind het een moeilijke tijd voor ze. Zij zijn een generatie die is voorgehouden dat je alles kunt worden wat je wilt en dat het leven altijd leuk moet zijn. De verwachtingen en eisen die ze aan zichzelf, aan elkaar en hun omgeving stellen zijn enorm. In je studententijd ontdek je ook waar je wel en niet goed in bent en dat alles helemaal niet zo maakbaar is. Misschien is een topcarrière niet voor jou weggelegd. Accepteer dat en ga op zoek naar die plek waarvan je weet dat God jou daar heeft bedoeld. Het gaat er niet om dat je het in de ogen van je omgeving geweldig doet, maar dat je met jouw talent en wie jij bent meebouwt aan Gods Koninkrijk.’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Fotografie: @Mirjam van Klaarbergen Photography