Headline

< terug

Het was op een avond in de gebedsweek. Een week waarin de gebedskamer in Perplex, in de binnenstad van Nijmegen, 24/7 open staat voor studenten om te komen bidden. Verder zijn er activiteiten rondom gebed. Vandaag was het donderdag en dus het Perplex-Donderdagdiner.
 
Bij binnenkomst zag ik Wies en Lian zitten. Wies kende ik nog van een paar weken eerder. Toen wilde ik hem complimenteren over zijn creatieve uiterlijk, maar was het er niet van gekomen, dus nu greep ik mijn kans. We raakten in gesprek.
 
Wies noemt zichzelf neo-hippie. Gewoonlijk is hij vaste gast bij de Klinker, het anarchistisch café van Nijmegen. Hoe hij bij Perplex terechtkwam? Iemand bij de Klinker had een onderzoekje gedaan naar alle samen-eetplekken van Nijmegen. Diegene was wel eens bij Perplex geweest. Helaas had diegene toen geen goede ervaring gehad. Maar het grappige is, toen Wies enkele weken gelden een eetafspraak had, maar geen tijd om zelf te koken, dacht hij ineens weer aan Perplex … proberen kan altijd ;). Hij en een vriendin kwamen aan tafel te zitten met Martha en Theo.
 
Er ontstond een mooi gesprek. Eén van de thema’s was poly-amorie (meer dan 1 intieme relatie hebben); dat was nieuw voor Martha. Ook psychedelica (truffels eten om spirituele ervaringen te krijgen) werd besproken. De openheid en goede vragen die werden gesteld, maakten indruk op Wies en zorgden voor een prettige sfeer.
 
Vandaar dat Wies er deze avond, tijdens die gebedsweek, weer zat. Niet om te bidden, want de God waar we bij Perplex in geloven, daar heeft hij niet zoveel mee. Maar vooral voor de verbinding en gezelligheid. Daarna zou er een programma zijn over rust en regelmaat. Daar waren Wies en Lian wel benieuwd naar, daarom bleven ze zitten. Er werd verteld over een ritme van gevoed worden en uitdelen en we bestudeerden psalm 36. Wies en Lian vonden het mooi en namen actief deel. Lian schreef boven haar blaadje: 'God is liefde'. Een soort vertaling; God kent ze niet, maar de liefde wel. Dus overal waar 'God' stond in de psalm, vertaalde zij dit naar ‘liefde’.
 
Hippies
Eerlijk? Mijn hart maakte een sprongetje die avond. Want het anarchisme, activisme en hippie-gedachtegoed hoort wat mij betreft wel een beetje tot de oude harde kern van Nijmegen. De club waar vrijheid het hoogste goed is, maar waar de God die vrij maakt, niet zo positief bekend staat. Dolgraag zou ik meer in contact komen met deze mensen, horen wat hen drijft en verder praten over God, mijn Bevrijder. Of zoals Lian zei: de Liefde.
 
Na het programma raakten Wies en ik in gesprek. Hij zei: ‘Ik ben verbaasd dat ik het zo leuk vind hier. Ik vind het een heel leuk concept ook dat er na het eten een gespreksvraag wordt geïntroduceerd. Aan tafel ontstaan er boeiende gesprekken die me aan het denken zetten. Deze vragen neem ik ook weer mee naar mijn vriendengroep. Zo’n concrete vraag is een heel andere manier van in gesprek komen dan in onze vriendengroep, waar we ook veel diepgang hebben. Ik had niet verwacht dat ik op zo'n plek, waar het christelijke geloof het uitgangspunt is, verbinding zou kunnen vinden. In een kerk staat dat uitgesprokene, die expliciete waarheid vaak veel meer centraal en daar zou ik me nooit thuis kunnen voelen. Maar hier is er gesprek, openheid en acceptatie. Dat vind ik bijzonder.’
 

Over de blogger

Philinde


Philinde is stafmedewerker in Nijmegen en vertelt in haar blogs over thema's in haar leven en haar werk