Headline

< terug

Ik weet nu al waar ik over 5 jaar ben. Het is al allemaal uitgedacht en uitgewerkt voor mijzelf in een mooi stappenplan. Wel zo handig, je houdt zo je koers duidelijk voor ogen en laat je niet afleiden door andere (bij)zaken.  

Niet dus ... blijkbaar.

Het lijkt zo simpel, maar het proces hierboven houdt me al twee maanden bezig. We wonen en werken als gezin in Peru en kunnen nog voor onbepaalde tijd niet naar huis. En ondanks dat het nu hier in Nederland zijn voor ons gezin ook echt een zegen is, woedt er oorlog in mijn hart. We waren net zo lekker aan het bouwen aan het team en nu ... tsja wat nu? 

Ik stuitte deze week op een citaat van Dietrich Bonhoeffer: ‘We moeten bereid zijn om ons door God te laten onderbreken. God zal voortdurend onze paden kruisen en onze plannen annuleren door ons mensen te sturen met een hulpvraag of een verzoek.’

Hij zegt dit natuurlijk in de context van naastenliefde. Toch confronteert het me met mijn eigen proces, wat het met me doet op hart niveau als het nodig is om de koers aan te passen. Ik wil het in eerste instantie simpelweg niet accepteren! Het roept irritatie en frustratie in mijn binnenste op.

Wat zegt dit over mijzelf en over mijn verwachtingen van God en de omstandigheden?

Persoonlijk merk ik dat God die onderbroken 'levensplannen' consequent gebruikt om me vorm te geven en te veranderen. Door me af en toe van de gebaande paden af te houden geeft Hij me een nieuw bewustzijn over Hemzelf. Die onderbrekingen werken uiteindelijk als een uitnodiging van God. 

God nodigt me uit om Hem overal om me heen te zien, in het leven van anderen, in gesprekken, in het dienen van mensen met problemen. Onderbroken worden is niet alleen een kwestie van het trainen van mijn hart in het beoefenen van geduld. Het is één van Gods manieren om me wakker te maken voor wat er om ons heen gebeurt en om te leren zien dat er meer te doen is dan mijn zelfbenoemde taken voor die dag, hoe belangrijk ze ook lijken.

 

 

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.