Headline

< terug

Saskia Elkerbout weet als kleuter zeker dat God er is. Dat besef zit diep vanbinnen. Maar als ze gaat studeren begint ze te twijfelen …

‘Ik vroeg me af of mijn gebed wel aankomt of dat ik tegen mezelf zat te praten.’ De vraag die ze zichzelf stelt is: ‘Houdt het op bij het plafond of hoort God mij echt? Is Hij er eigenlijk wel? Ik vond dit erg verwarrend, want aan de ene kant weet ik dat Hij er is, maar aan de andere kant krijg ik de indruk dat Hij er niet is.’

Keuze
Tijdens een activiteit in de kerk vraagt Aral Dijksman wat het doel van haar leven is. ‘Als antwoord op zijn vraag hoorde ik mezelf opeens zeggen: Visser van mensen worden.  Dat kwam volledig uit het niets. En het bijzondere was, dat op het moment dat ik die woorden uit mijn eigen mond hoorde, de twijfel verdween. Ik wist nu zeker dat God er is. Verklaren kon ik het niet, maar die zekerheid van zijn bestaan maakte ook dat ik helemaal voor Hem wilde leven. Ik maakte een bewuste keuze. Het was mijn bekering.’

Enthousiast
Nu haar twijfel weg is, komt er meteen richting in haar leven, al is het niet direct duidelijk waar dat heen gaat leiden. ‘In eerste instantie was ik een beetje gefrustreerd. Ik wilde van alles voor God doen, maar zag niet goed hoe. Dat veranderde diezelfde zomer toen ik meeging met de jongeren uit mijn kerk naar een kamp in Frankrijk wat door Aral werd georganiseerd. Tijdens dat kamp ontdekte ik dat het niet gaat om wat ik wil of kan doen, maar dat het er ten diepste om gaat dat ik me voor 100% beschikbaar wil stellen.’ Het keerpunt van Saskia krijgt door dit inzicht meer diepgang. ‘Ik was daarna helemaal vol van Gods Geest, als een soort van verliefdheid of zo. Vol enthousiasme voor Hem was ik bereid om alles voor Hem te doen.’

Als het laatste jaar van haar studie is aangebroken, groeit het verlangen om de zending in te gaan. ‘Een jaar later vertrok ik vol verwachting naar Roemenië. Ik mocht daar onder andere een vrijwilligersprogramma voor studenten opzetten. En zo ontstond er een bijzonder werk. Maar dat betekende niet dat alles in Roemenië even makkelijk was. Ik had verschillende gezondheidsproblemen en het was vaak een eenzame plek. Toch heb ik het als een enorm voorrecht ervaren om daar Gods liefde te mogen laten zien.’

Opgebrand
Na zestien jaar in Roemenië besluit Saskia terug te verhuizen naar Nederland. ‘Eenmaal terug vroeg ik mij wel af waar Gods zorg voor mij was geweest in de moeilijke periodes. Had het allemaal niet wat makkelijker gekund? Ik was zo vol verlangen naar Roemenië vertrokken, maar kwam uiteindelijk opgebrand terug. Hoe kon dat?’ Het zijn vragen die haar blijven bezighouden. Uiteindelijk gaat ze op zoek naar hulp.

Dankbaar
‘Twee jaar geleden liep ik hier zo in vast, dat ik besefte dat ik er zonder hulp niet uitkwam. Mijn coach en mijn therapeut hebben mij geleerd om mijn vragen en gevoelens eerlijk naar God te uiten. Niet alleen als het goed gaat, maar juist ook als het moeilijk is. Dat heeft me zoveel goed gedaan. Er zijn nog steeds dingen die ik moeilijk vind. Bijvoorbeeld het omgaan met chronische pijn en vermoeidheid. Maar ik zie ook zoveel zorg van God in mijn leven; Hij gaf mij lieve familie en vrienden. Er kwam goede hulp op mijn pad. Hij gaf mij een baan op kantoor bij Navigators, waar ik helemaal op mijn plek ben. Ik ben een dankbaar mens. Ook op de moeilijkere dagen.’

Interview: Jeanette Vos-Spek
Fotografie: @mirjam van klaarbergen photography