Headline

< terug

Een Nederlander, van Indonesische ouders, die gaat werken in Amerika. Daar gaat vast een mooi verhaal achter schuil. Laurence Koo werkte ruim veertien jaar voor NSV en besloot na een sabbatical om via Nav Missions bij de Navigators in Amerika te gaan werken. Hij is daar nu ruim een jaar.
 
‘In de zeventiger jaren emigreerden mijn ouders naar Nederland. Mijn vader ging hier werken als schooltandarts. Emigreren is spannend, je gaat een nieuw, onbekend avontuur tegemoet en daardoor is de relatie van mijn ouders met Jezus verdiept en steeds persoonlijker geworden. Voor mij is God daarom altijd een realiteit geweest. Aan het einde van mijn tienerjaren, nadat ik een aantal jaren heb geworsteld met mezelf, kwam ik tot complete overgave aan Jezus.’
 
Waar ligt mijn hart

‘Ik ging tandheelkunde studeren en in mijn derde jaar ontdekte ik NSA. Ik was op zoek naar een groep christenstudenten en bij Navigators vond ik de meeste aansluiting. Na mijn afstuderen ging ik twee dagen in de praktijk van mijn vader werken en drie dagen bij NSV als studentenstaf voor NSA. Dat was voor mij de ideale combinatie.
Na vijf jaar merkte ik dat ik me wilde richten op één ding. Als ik voor tandarts zou kiezen dan zou ik goed werk met mijn handen moeten leveren. Maar mijn verlangen was om persoonlijk met mensen te werken aan hun ontwikkeling en hen te trainen. En omdat ik voor één ding wilde kiezen, zodat ik daar echt goed in zou worden, werd die keuze al snel duidelijk. ‘
 
Sabbatical
‘Ruim veertien jaar werkte ik voor NSV. Ik had daar verschillende rollen. Ik begon als studentenstaf voor NSA, vervolgens heb ik samen met Henneline van Eijk het Naventure trainingsjaar opgezet. Dat heb ik jarenlang als trainer geleid. Daarnaast kreeg ik steeds meer landelijke verantwoordelijkheden, omdat ik onderdeel was van het NSV-leiderschapsteam. Na die veertien jaar kreeg ik een sabbatical om de tijd te nemen om na te denken hoe ik verder wilde gaan. Ik had behoefte aan verandering en God leidde mij tot de keuze voor Amerika.’
 
Cultuurschok
‘De verhuizing naar Amerika is een mooie ervaring met goede, maar ook moeilijke kanten. Ik denk dat mijn verwachtingen hiervan over het algemeen reëel waren. Maar er zijn er ook een aantal die me hebben verrast. Zo is het grappig om te ontdekken hoe direct ik soms ben vergeleken met mijn Amerikaanse collega’s. Tegelijkertijd is het goed dat ik deze cultureshock zelf meemaak, omdat ik in Amerika werk met mensen die uitgezonden gaan worden naar een ander land. Ik weet dus uit ervaring wat zij gaan meemaken. Ik ben verantwoordelijk voor de training en ontwikkeling van deze nieuwe generatie millennials, die een tijdlang in het buitenland voor Navigators aan de slag gaan. Het is fantastisch om me hierop te focussen. Die rol is me op het lijf geschreven. Dat ik daarmee invloed heb op andere bedieningen van Navigators wereldwijd is heel bijzonder. Wat me vooral raakt zijn de jonge mensen, die gegrepen door Jezus, een bereidheid hebben om voor twee jaar uitgezonden te worden naar een vreemd land.
Daarnaast merk ik de afgelopen maanden dat mijn, soms kritische, kijk als buitenstaander op de Amerikaanse (christelijke) cultuur wordt gewaardeerd en mijn ervaringen van ‘ministry’ in een postmoderne samenleving zoals in Nederland van waarde zijn, omdat de Amerikaanse samenleving ook steeds meer die richting opgaat. Men zegt wel eens dat Europa qua cultuur twintig jaar voorloopt op Amerika, op sommige gebieden, niet op alle, kan ik dat zeker beamen. ’
 
Wat ik mis …

‘Ik mis Nederland wel. Ik mis het fietsen en het openbaar vervoer. Alles gaat hier met de auto. Ik mis de rookworst van de HEMA, verse vis (haring), gevulde speculaas en een patatje oorlog. Ik mis mijn vrienden en familie. Wat ik niet mis is het druilerige weer met hoge luchtvochtigheid. Hier in Colorado schijnt meer dan driehonderd dagen per jaar de zon. Ik mis de files en het zoeken naar een parkeerplek niet. Hoelang ik hier nog blijf? In 2022 loopt mijn termijn af, daarna is alles nog open.’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Fotografie: @Mirjam van Klaarbergen Photography