Headline

< terug

Het leven loopt vaak anders dan voorzien, dat geldt zeker voor Douglas Turner. Stafwerker bij Navigators Internationals Amsterdam. ‘Ik kom uit een gelovig gezin in Engeland en vooral op de zondagschool kreeg ik de basis van het geloof mee, maar een persoonlijke relatie met God kende ik niet.’

Identiteitsvorming
‘Op de middelbare school werd duidelijk dat ik gevoelens had voor jongens. Toen ik dat deelde met familie en vrienden was dat een positieve ervaring. Er viel een last van mijn schouders. Ik ging studeren en verhuisde naar de stad, waar ik opging in de homoscene. Mijn geaardheid werd steeds meer mijn identiteit.’
 
Gelovige collega
‘Na mijn studie Modeontwerpen kreeg ik werk bij een bedrijf in Amsterdam. Een van mijn collega’s bleek christen te zijn. Af en toe noemde zij de Alpha cursus, maar ik stond daar niet voor open. Maar toen ze mij uitnodigde voor haar doopdienst, voelde dat als een eer. Ik kwam met veel vooroordelen, maar merkte de liefde bij de mensen van die gemeenschap. Zo werd mijn interesse in het geloof gewekt. Tijdens oud en nieuw deelden we onze goede voornemens en ik floepte eruit: Ik wil ontdekken hoe het is om een persoonlijke relatie met God te hebben. Mijn collega stimuleerde mij om naar de kerk te gaan, wat ik deed en later ging ik een Alpha doen. Een ontmoeting met Jezus had ik daar niet, maar het was een veilige plek om open over mijn zoektocht en geaardheid te praten.’
 
Keuze voor God
‘Op een avond hoorde ik Laurence Koo spreken over zijn reis met God en zijn geaardheid. Ik werd bang. Het voelde alsof mijn identiteit op het spel stond. Hoor ik nog wel ergens bij? Maar tijdens die zoektocht ervaarde ik een overweldigend gevoel van vreugde. Zoiets had ik nog niet eerder ervaren. Mijn collega vertelde dat het overeenkwam met een ervaring met de heilige Geest die zij had meegemaakt. Ik voelde mij er vrijer door, maar stopte niet met mijn dubbelleven van zoeken naar mijn identiteit in mijn geaardheid en het proberen met God te leven. Dat ging door tot God mij deze vraag stelde: “Kies je voor een leven dat geen vervulling geeft of kies je voor het volgen van Mij?” Ik koos voor het laatste.’
 
Een grote stap
‘Vrienden uit de kerk nodigden mij uit bij de Navigators Internationals groep. Dat was een goede plek die mij door mijn identiteitscrisis heen hielp. Ik merkte dat mijn hart zich weer opende om mensen te helpen. Ik werd vrijwilliger en deed de Naventure-training. Toch was het een grote stap om te gaan werken bij Navigators. Tijdens een preek over Petrus die uit de boot stapt en in paniek raakt, werd gevraagd wat mij tegenhoudt. De financiële onzekerheid kwam naar boven, maar God zei: “Dat is geen goede reden”. Vervolgens ben ik in dienst gegaan.’
 
Uitnodigen en toerusten
‘Inmiddels zit ik op 90% van het benodigde budget. Ik draai mee met het stafoverleg, het leiden van bijbelstudies en 1-op-1 afspraken. Ik wil groeien in het hebben van discipelschapsrelaties en mensen benaderen om in gesprek te gaan over geloof. Ik hoop dat we steeds meer internationale studenten met onze gastvrijheid mogen verwelkomen en toerusten om hier en in hun thuisland het geleerde door te geven.’
 
Interview: Djurre Verschoor
Fotografie: @Mirjam van Klaarbergen Photography