Headline

< terug

Als de Amerikaanse Chelsey Nugteren nog maar vijf jaar oud is, zegt ze ‘ja’ tegen Jezus en droomt ze er al van om zendeling te worden. Terwijl ze aanvankelijk hoopte om het Evangelie te verspreiden in Afrika of een andere verre uithoek van de aarde, wordt ze tijdens haar studententijd onverwacht verliefd op Nederland. Ze studeert een korte periode in Zwolle en ervaart een diepe bewogenheid voor Nederlanders. Terug in de VS lijkt elke deur naar Nederland gesloten en haar echtgenoot, Steve, heeft weinig interesse om te emigreren. Wanneer ze besluit haar droom op te geven, begint God op een bijzondere manier te werken.

‘Ik kan me herinneren dat ik in die periode een keer in een winkel in de VS een Nederlands accent hoorde en spontaan begon te huilen. Ik bad, ook samen met een vriendin, of God mijn liefde voor Nederland wilde wegnemen omdat het bijna pijnlijk was. Vervolgens begonnen er dingen te gebeuren. Steve raakte meer open voor het idee om te emigreren en ik kwam in contact met een Vineyard gemeente in Amsterdam. We bedachten dat Steve een baan in natuurbeheer zou zoeken en ik voor de Vineyard zou gaan werken. Maar God legde in Steve’s hart een diep verlangen voor een bediening met internationale studenten. Het was zo bijzonder om te zien hoe Steve hierin op God vertrouwde. Omdat ik mijn hele leven al een verlangen had voor zending en bij een kerk werkte, verwachten vrienden en familie dit van mij, maar voor Steve was het een grote transitie en een stap in overgave aan God.’

‘In die tijd nam ik contact op met Laurence Koo (staflid Navigators in Amerika) om hem te vragen hoe het proces rondom het aanvragen van een visum werkt. Laurence vroeg ons: “Heb je er wel eens over nagedacht om met Navigators te gaan werken?” Ons beeld van Navigators toentertijd was dat dit niet paste bij wat we wilden, maar nadat we in contact kwamen ontdekten we dat dit wel zo was. Zodoende groeide het plan om naar Amsterdam te verhuizen waar Steve met de internationale studenten zou gaan werken. Zes maanden voor die verhuizing had ik een droom. Ik werd wakker met het woord ‘Wageningen’ in mijn hoofd. Ik googelde het en maakte Steve om half 4 ’s nachts wakker: “Moet je deze stad zien!” Alles wat ik over Wageningen las maakte me steeds enthousiaster. We bedachten dat we eerst naar Amsterdam zouden verhuizen en mogelijk later naar deze coole stad Wageningen, maar we spraken er met niemand over. Twee maanden voor de verhuizing spraken we met Bob Esmeijer (directeur Navigators) en hij vertelde: “We hebben voor jullie gebeden en er kwam een gedachte bij ons op. We weten dat jullie gepassioneerd zijn over Amsterdam, maar wat denken jullie van Wageningen?” Ik begon meteen te huilen. Dit was zo duidelijk van God! Later hoorden we dat er een kleine internationale bijbelstudiegroep in Wageningen was die bad om leiders.’


'Ik leerde van haar pure
zoektocht naar Jezus'

‘In augustus 2019 reden we voor het eerst Wageningen binnen. De eerste maanden waren enorm opwindend, maar toen kwam corona. Alles wat we hadden opgebouwd moesten we opnieuw uitdenken. Toen we zagen hoe geïsoleerd mensen raakten voelden we wel dat dit voor ons de juiste tijd was om hier te zijn; om mensen samen te brengen op manieren die nog wel mogelijk waren. Eerst was ik vooral actief bij de Vineyard gemeente in Wageningen, maar na een tijdje werd ik steeds enthousiaster over wat God deed bij NIW (Navigators Internationals Wageningen) en daarom werd ik onderdeel van de NIW staf.’

‘Een studente uit Engeland raakte betrokken bij NIW. Deze studente had ooit een spirituele ervaring in een Boeddhistisch klooster en in eerste instantie vond ik het spannend om met haar op te trekken, want ze had vragen waar ik geen antwoord op wist. Ik heb door met haar op te trekken zoveel geleerd, juist ook van haar pure en eerlijke zoektocht naar Jezus. Toen ze terugging naar Engeland, voelde ik me onzeker want ik wilde dat ze eerst een keuze voor Jezus zou maken, maar ik voelde dat God zei: “Vertrouw je Mij?” Recentelijk bezochten we een conferentie in Engeland en zochten we haar op. Ze nam ons mee naar haar kerk. Wat was het bemoedigend toen we zagen hoe actief ze betrokken was en God aanbad, ook al heeft ze nog steeds twijfels en vragen. Wij bedenken vaak wat wij willen dat de uitkomst is voor de mensen met wie we optrekken, maar we mogen plekken creëren waar mensen hun vragen kunnen stellen, zonder dat ze meteen kant-en-klare antwoorden krijgen. Plekken waar mensen ruimte krijgen om God te zoeken en Hij hun ontmoet in hun vragen en twijfels. Ik probeer te leren erop te vertrouwen dat Hij weet wat iemand nodig heeft en te geloven dat Hij zijn goede, ‘levenslange’ werk zal voltooien met iedereen en dat alles goed is in Zijn timing.’

Interview: Marlies Hoekman