Headline

< terug

Sinds oktober woon ik in een (voor Nederlandse standaarden) enorm huis, drie verdiepingen met vijf slaapkamers. In de zomer kwam onverwachts de kans om dit huis te huren. Jarenlang heb ik grappend (met een speelse hoop) mensen verteld over het huis dat ik bij Jezus heb besteld voor in de hemel. Als Hij mijn woning aan het voorbereiden is, dan heb ik bepaalde specifieke verzoeken ingediend, met name voor de keuken ;). 

Langzamerhand realiseerde ik me dat dit huis precies aan de verzoeken voldoet ... #hemelsehumor

Mijn visie voor deze plek was dezelfde als bij de voorgaande huizen: Gemeenschap en Gastvrijheid. Maar nu is er zoveel meer ruimte om dat te doen. Inmiddels wonen we met z’n zessen. Sommigen permanent, anderen tijdelijk. Ieder met een eigen verhaal, achtergrond, werk en toekomst. Maar waar onze levens in het hier en nu kruisen, proberen we dat leven met elkaar te delen en daar beter in te worden. Want ik merk dat het verlangen er bij ons allemaal is om dieper te gaan, maar tegelijkertijd is daar de onwennigheid over hoe dat in de praktijk te doen. Niet langs elkaar heen leven, maar intentioneel kwetsbaar zijn en onszelf openen, hulp vragen in situaties, lastige dingen van elkaar confronteren, echt tijd nemen voor wat de ander nodig heeft, elkaar op Jezus wijzen en voor elkaar bidden. Dat betekent voor mij bijvoorbeeld dat ik mijn plannen wil laten interrumperen of langer wil opblijven om door te praten en te luisteren naar mijn huisgenoot. 

We openen ons huis ook voor de wijdere gemeenschap om ons heen. Elke zondag, wanneer dat mogelijk is, organiseren we een ‘Sunday Roast’, waarbij iedereen die kan komen wat te eten of drinken meeneemt en we samen dineren en relaxen. Mijn huisgenoot Brandon had afgelopen maand zijn niet-gelovige collega’s uitgenodigd voor een BBQ. En daarbij ontdekten we ook hoe we samen als huis missionair kunnen zijn. Niet alleen als losse individuen, maar als een team. 

Ik begon 2019 met een vernieuwd verlangen voor mijn ‘community’. Een verlangen om mezelf te geven, maar ook om te ontvangen. Ik heb het idee dat Jezus mij met een dikke knipoog duidelijk maakt dat ik de vervulling van dit verlangen niet alleen in de hemel hoef te plaatsen, maar ook in het hier en nu mag verwachten.
 
 

Over de blogger

Laurence


Laurence werkt voor Navigators Missions en is verantwoordelijk voor training en ontwikkeling van jonge Amerikaanse Navigators zendelingen in Colorado Springs. Hij schrijft over zijn leven en werk in Amerika.