Headline

< terug

— Blog Ellen

Dugnad

Ik ben precies op tijd op de crèche, maar toch een van de laatsten. 5 vaders en 1 moeder. ‘Hei, jeg er moren til Ezra og er her for dugnaden’ (Hoi, ik ben de moeder van Ezra en ik kom voor de dugnad). Iedereen stelt zich voor en na wat introductie worden de taken verdeeld.

Ik zit in team ‘ramen zemen’. Iedereen pakt zijn spullen en gaat aan het werk. In stilte … Ik denk aan mijn cross culturele kennis en vermaan mezelf mee te gaan met hoe zij het doen. Observeren, zonder oordeel. Een kwartier lang. In stilte … Dan houd ik het niet meer en start een gesprekje met de andere moeder. Mijn vermoeden wordt bevestigd: een gesprek beginnen is hier vaak lastig, maar de meesten stellen het wel op prijs. Een leuk gesprek volgt. Als we klaar zijn vraag ik of we niet ook nog even de tafels zullen schoonmaken. Het antwoord is nee. Want dat staat niet op de lijst.

Ik probeer met iedereen even kennis te maken en hoor dat één van de vaders net is begonnen aan een jaar(!) ouderschapsverlof. Terwijl we kletsen maken we de garderobe schoon die normaal gesproken uitpuilt van de regenkleding, laarzen en handschoenen; die heb je hier immers in elk seizoen nodig :-D. Het valt me op dat alles, maar dan ook echt alles, weg is. De vader wijst op een briefje. Ja, ze moesten het meenemen. Dus doen ze dat. Iedereen. Ik had het briefje zelf niet gezien. Als we klaar zijn, eerder dan gepland, gaat iedereen ervandoor. Mijn grapje over of we niet langer moeten blijven, want op de lijst staat 3 uur, wordt heel serieus genomen. Ik lach inwendig en verwonder me mateloos deze avond. Gezamenlijke verantwoordelijkheid en doen wat je gevraagd wordt is echt een groot goed hier. Samen zorg dragen voor een crèche en de maatschappij. Dat is ‘dugnad’. Mooi hoor. Ik heb nog wel wat te leren hier.

Over de blogger

Ellen


Na drie jaar van zoeken, bidden, wachten en een hele hoop onverwachte wendingen, woon ik Ellen, samen met GertPaul en onze drie kinderen Boaz, Jesse en Ezra sinds april 2019 in Bergen, Noorwegen. Na elf jaar Navigator studentenwerk in Nederland ondersteunen we nu de Noorse tak: Navigatørene.