Headline

< terug

Je kent het wel: prachtige woorden en grote dromen. De kerk, een conferentie, een enthousiaste medechristen, of misschien jijzelf wel. Bovennatuurlijke grote dingen. Maar ook: ’s ochtends niet je bed uit kunnen komen, yoghurt over je schone broek gooien en chagrijnig in de bus stappen. Terwijl dat juist de momenten zijn waarop sommige christenen, die we meestal kennen uit verhalen, degene naast zich ‘tot de Heer’ leiden. Mijn leven is zo normaal, zo aards en imperfect, rommelig soms. Waarom lijken wonderen altijd bij een ander te gebeuren?

Ik geloof in een perfecte God en vind het prachtig, die grootse woorden op conferenties. Maar het lijkt zo slecht te combineren met mijn gewone leventje. Hoe kan de hemel, het bovennatuurlijke van God, de aarde met onze chaos en sufheid raken? Kan dat bij mij ook?

Maar ik ben gaan zien dat God er is in een gewoon gesprek, in goed gelukt teamwork, in elkaar steunen als je faalt. In mijn huisgenoot helpen. God liet de ingrediënten van mijn brood (en chips, yay!) groeien, Hij maakte vriendschap en liefde. De warmte van de zon en het genot van een nachtje écht goed slapen. Allemaal kleine wondertjes en daden van goddelijke liefde. En soms… soms creëert die trouw in het kleine, én de trouw van die grote God, ruimte voor een groter wonder. Een cadeau, een extra. Iemand die tot geloof komt, een broodnodige bemoediging uit onverwachte hoek, iemand die geneest. Ik wil me verheugen in het kleine en daarin trouw zijn én openstaan voor het grote, bovennatuurlijke en vooral openstaan voor een grote, bovennatuurlijke God.

Door: Philinde van Selm

Gebedstip: vraag God of Hij je ogen wil openen om Hem te zien in de simpele, alledaagse dingen en of Hij je wil helpen om open te staan voor de grote, bovennatuurlijke gaven die Hij wil geven.