Headline

< terug

Woensdagochtend had ik het weer; zo’n moment dat ik bang ben dat ik door de mand val. Dat duidelijk wordt dat ik eigenlijk niks kan, zomaar wat doe. Dat ik niet terecht op deze werkplek zit, en dat het eigenlijk allemaal één groot misverstand is. Twee collega’s kwamen langs en ik kwam moeilijk uit mijn woorden. Ik voelde me moe, dat hielp ook niet echt mee …

Gisteren sprak ik erover met mijn leidinggevende. Ik vertelde hem dat ik het zo vaak zoeken vind wat wijsheid is. Dat ik zoveel keuzes maak, waarin ik verschillende perspectieven tegen elkaar afweeg. Dat ik mijn eigen beperkingen ervaar. En dat dit me vaak onzeker maakt, ook richting de mensen aan wie ik leiding geef. Hij was niet zo onder de indruk; hij herkende het zelf ook wel. Het is inherent aan leiderschap, zei hij. Leiderschap betekent keuzes maken, en knopen doorhakken. En je hoort dan niet altijd terug of het een goede keuze was, of dat mensen er blij mee waren. Overigens; dat mensen ergens blij mee zijn, betekent ook lang niet altijd dat het een goede keuze is ;-)

Het zette me aan het denken over het karakter van een leider. Een collega zei eens: ‘een leider doet datgene waar hij in gelooft, ongeacht of iemand hem volgt.’ Dat klinkt sterk en vastberaden; je eigen pad volgen, handelen naar je overtuiging. En vanmorgen las ik over Jesaja, die van God de opdracht kreeg om te spreken, maar niemand zou naar hem luisteren. Men zou hem niet begrijpen. Hij zou een leider zijn zonder volgers.

Het zette me aan het denken over bevestiging. Wat bepaalt of ik het goed doe? Resultaten, of goedkeuring van anderen? Zeker weten dat ik alle argumentatie mee heb? Jammer genoeg realiseer ik me allang dat al die dingen een illusie zijn. Sterker nog; de situatie van Jesaja laat me zien dat niet de omstandigheden, maar alleen Gods opdracht echt bevestigt of ik op de goede weg ben.

Vanmiddag had ik het er ook nog even over met mijn moeder. Haar eerste reactie was dat ze het zo jammer voor me vond. Want al die gevoelens van onzekerheid ontnemen me zoveel werkplezier. Eerlijk gezegd: ik kon wel janken. Want het is ook zo. Vol overtuigd zijn van wat je doet is heerlijk, het geeft energie. En kracht. Volledig handelen naar je overtuiging, doen waar je in gelooft. Dat voedt je passie. Ironisch genoeg heb ik een (slapend) bedrijfje dat ‘Kies voor passie’ heet. Misschien toch maar weer eens wat mee doen ;-)
 
 
Ps. Het is een bekend fenomeen dat ik vaak hoor bij young professionals, het gevoel van door de mand vallen en twijfelen over je werk, of je echt wel iets kan. Het wordt het ‘imposter syndrome’ genoemd. Mijn moeder moest een beetje gniffelen dat daar blijkbaar óók alweer een theorie voor was bedacht. Ze vindt dat we wel wat nuchterheid kunnen gebruiken als jongeren. En daar moet ik haar toch wel gelijk in geven na al die jaren van onzekerheid. Doe gewoon waar je in gelooft, handel conform je overtuigingen en blijf niet twijfelen. Of zoals God tegen Jeremia zegt: ‘Ga op kruispunten staan, denk na. Kijk naar oude wegen. Welke weg leidt tot het goede? Sla die in en vind rust.’ – Jeremia 6
 
 

Over de blogger

Philinde


Philinde is stafmedewerker in Nijmegen en vertelt in haar blogs over thema's in haar leven en haar werk