Headline

< terug

Het zit hem in de kleine dingen

We noemen het hier in Peru relationeel discipelschap. Persoonlijk ben ik van mening dat het woord relationeel een overbodige toevoeging is, maar het bleek helaas nodig. In Nederland gebruiken we binnen de Navigators veelal de term mentoring als we intentioneel optrekken met iemand die graag zou willen groeien in zijn of haar relatie met Jezus. Hier kenden ze die term niet zo. Wat ze in kerkelijke kringen wel kennen is iemand discipelen.

Toen wij hier in 2012 voor het eerst kwamen hadden we een duidelijk doel voor ogen. Een leven met Jezus dicht bij de mensen brengen! We willen dat jongen mensen vertrouwd zijn met Jezus en zijn onderwijs en dit op een natuurlijke en concrete manier weten toe te passen in hun levens. En ook al klinkt het als een tegenstijdigheid, we wisten dat dit zou botsen met de verwachtingen van mensen die in een kerkelijke context waren opgegroeid.

Als hier iemand wordt ge-discipeld betekent dit vaak dat je wordt uitgenodigd om mee te doen met een serie avonden waar een programma wordt behandeld. Als je dit hebt afgerond dan … ja wat dan eigenlijk? Ben je dan een discipel? Krijg je een diploma? Te vaak zien we dat mensen erg gericht zijn op programma’s en structuur. Ergens wel begrijpelijk, het maakt het lekker behapbaar en overzichtelijk. Maar vaak weten mensen de vertaalslag naar hun privé en werksituatie niet te maken. En als dat niet lukt, wat is dan de impact in het leven van iemand?

Dankzij zo veel mooie voorbeelden van mensen die het ons voor hebben geleefd, heb ik mogen leren dat discipelschap hem zit in het aanwezig zijn in het leven van de ander. De ander willen kennen, beschikbaar zijn, biddend om hem of haar heen staan en je leven willen delen. Het zit hem in de Bijbel samen opendoen en deze eerlijk bevragen en toepassen. Het zit hem in de ander even opbellen om te vragen hoe het examen ging, samen sporten, op de kinderen passen zodat ze als stel een avondje uit kunnen. Een leven met Jezus delen wordt tastbaar voor de ander in de kleine dingen. Het mooie ervan is dat dit ook nog eens een geweldige manier is om een vriendschap op te bouwen!

Langzaam maar zeker is er hier in Lima een Navigator groep ontstaan die zich deze manier van denken, deze cultuur heeft eigen gemaakt. Afgelopen woensdag was ik me bewust van een gesprek tussen één van de betrokken mensen met een student die voor de tweede keer naar de jongerengroep was gekomen. Ze hadden de week ervoor al direct een klik en hadden doordeweeks al een keer een-op-een afgesproken. Ik hoor de nieuwe jongen onze vriend opeens vragen, ‘zou jij me willen discipelen?’ ‘Maar natuurlijk’, was het antwoord, ‘maar om eerlijk te zijn, we waren daar al mee bezig!’ Verbaast kijkt de nieuwe jongen hem aan. Even wisselt onze vriend een korte blikwisseling met me uit en knipoogt. Hij draait zich weer terug naar de jongen en vraagt hem: ‘heb je wel eens gehoord van relationeel discipelschap?’
 

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.