Headline

< terug

We weten uiteraard allemaal wat een kip en wat een ei is. Toch is die betekenis binnen de Navigators Studentenverenigingen een heel andere. Esther Cruijsen (5e jaars student voeding en gezondheid en abactis NSW (Wageningen)) en Marlies Hoekman (Oud-lid NSW en communicatiemedewerker NSV) leggen het ons haarfijn uit.
 
Beiden groeiden op in een christelijk gezin waar de liefde voor God centraal stond. Hun opvoeding is dan ook voor de keuze om met God te leven, cruciaal geweest.
Marlies: ‘Mijn moeder zei altijd “Marlies, God houdt zoveel van jou”, dat deed echt iets met me. Daarom was het voor mij heel natuurlijk om over alles met God te praten en zo wordt God je beste vriend. Ik ga al vanaf heel jonge leeftijd samen met Hem door het leven. Hij is mijn steun en toeverlaat in alles en dat groeit alleen maar. ‘
Esther: ‘Ook bij mij is het geloof van jongs af aan gegroeid. Ik ging naar de bijbelklas, naar de jeugdvereniging en daar en in mijn gezin zijn de zaadjes geplant. Later bij NSW is mijn geloof echt veel meer verdiept. Je wordt er dan mee geconfronteerd hoe belangrijk die keuze is en je leert het steeds meer toe te passen in je dagelijkse leven.’
 
NSW
Beide dames kozen voor NSW. Esther: ‘Ik ben eerst met alle studentenverenigingen in Wageningen gaan praten en toen werd snel duidelijk dat ik het beste paste bij Navigators of Ichtus. Vervolgens keek ik op de websites, en het klinkt misschien stom, maar die van Navigators barste van het enthousiasme en stond vol met superleuke dingen. Zoiets kleins kan dus de doorslag geven. Maar ik heb er nog geen dag spijt van gehad.’
Bij Marlies ging dat anders: ‘Tijdens mijn EH-traject zaten er twee meiden in de klas die al lid waren van Navigators. Ze vertelden voortdurend hoe leuk het bij Navigators was. Ik leerde van hen dat je ook in een groep hardop en vrij kunt bidden. Zij waren zo inspirerend dat ik meteen voor Navigators koos toen ik in Wageningen kwam.’
 
De kip en het ei …

En dan ben je eerstejaars … Marlies: ‘Zo’n eerste jaar komt er veel op je af. Daarom is de kip-ei constructie bedacht.’
Esther: ‘Tijdens het kennismakingsweekend word je verteld dat je een kip moet zoeken. Jij bent het ei. Die kip moet je zoeken binnen jouw kringhuis en moet van hetzelfde geslacht zijn. Dus ga je op zoek naar iemand waarmee het klikt en die je vertrouwt en die vraag je. Dat is best wel spannend, maar meestal zeggen ze wel ja.’
Marlies: ‘De ouderejaars geven van tevoren aan of ze tijd hebben voor een kip-ei relatie. Ben je bijvoorbeeld dat jaar ook nestor dan kan het net teveel zijn om er een ei bij te hebben. Esther vroeg me in de keuken van onze kringhuislocatie en ik had meteen het gevoel dat dit klopte. Dus spraken we onze eerste kip-ei date af.’
Esther: ‘Zo’n date kan van alles zijn. Samen eten, samen naar de film, samen koffiedrinken en tijdens die dates komen de diepere gesprekken vanzelf.’
Marlies: ‘Het idee is dat je er voor iemand bent bij al die nieuwe dingen waar een eerstejaars tegenaan loopt. Je woont voor het eerst op jezelf, je gaat meer nadenken over wie je bent en over wat jij nu eigenlijk zelf gelooft. Het is fijn dat er dan iemand is die vraagt hoe het met je gaat en ook doorvraagt. Die echt oog heeft voor jou en luistert naar die dingen waar je tegenaan loopt.’  
Esther: ‘Na een tijdje wordt de kip-ei relatie steeds gelijkwaardiger en groeit het uit tot vriendschap. Zo was het in ieder geval bij ons. Eerst leerde ik vooral van Marlies, maar nu leren wij van elkaar. En die vriendschap, dat is wel de beste uitkomst van een kip-ei relatie.
Het leuke is ook dat ik later mijn eigen ei kreeg, namelijk in mijn tweede jaar en nog een in mijn vierde jaar. En dit jaar heeft mijn ei ook weer een ei gekregen. Dat betekent dat ik nu grootkip ben en Marlies overgrootkip. De ‘kip-ei generaties’ gaan dus gewoon door.’
 
Wat heb je ervan geleerd?
Esther: ‘Wij zijn echt heel verschillend en dat is juist goed, want daardoor hebben we zoveel geleerd over relaties.’
Marlies: ‘We hebben verschillende fases doorlopen in onze vriendschap, een tijd heel close en toen weer wat minder en dan ontdek je dat dat ook goed is. Ik was nogal geneigd om mensen vast te houden, maar ik merkte dat dat bij Esther helemaal niet hoeft. Dat kan ik nu ook in andere relaties toepassen. We hebben ook samen gesprekken gehad over onze verschillen en wat daarin lastig was. Dat is spannend, maar we hebben gemerkt hoe goed het is om daar open over te zijn naar elkaar en elkaar zo weer beter te begrijpen.’
Esther: ‘Ook voor mij geldt dat ik door deze kip-ei relatie veel geleerd heb over relaties waar ik in mijn latere leven echt iets aan zal hebben. Ik denk dat ik voor ons allebei spreek als ik zeg dat we dit geen van beiden hadden willen missen.’
 
Interview: Marieke Boersma-Lensen
Fotografie: @Mirjam van Klaarbergen Photography