Headline

< terug

Ik veegde de tranen van mijn ogen toen de waarheid van wat ik zag tot me doordrong. Ik ben zo geliefd – het is zo niet in woorden te vatten, zo niet te beredeneren, zo niet te begrijpen. Ik kan niet beschrijven hoeveel God van mij houdt.
 
Gisteren keek ik naar de net uitgekomen film, The Shack. Het boek was zo’n zes jaar geleden enorm populair. En dat boek raakte me diep. Het opende mijn ogen voor hoe de drie-eenheid samen hun rol hebben in mijn leven. De film is, net als het boek, emotioneel en confronterend. Begrijp me goed, ik zeg niet dat alles in de film theologisch klopt, maar het geeft een fris idee over wat de drie-eenheid is in relatie tot elkaar en tot ons.
 
Eén waarheid in de film die er voor mij uitsprong is hoe moeilijk het is om lijden en moeilijkheden te omarmen zonder God te beschuldigen. Denk bijvoorbeeld aan de waarom vragen die je stelt als het leven moeilijk is. Waarom overkomt mij dit? Kan het u dan niks schelen? Als u van mij houdt waarom doet u dan niks? Toch is de waarheid dat onze hemelse Vader zoveel van ons hield dat Hij zijn Zoon stuurde om voor mij te sterven, en zijn Geest om altijd bij mij te zijn.
 
Maar deze waarheid is ZO moeilijk te geloven en te omarmen.  Ja Jezus leed voor mij. Hij liep door het duister dat zoveel zwarter was dan mijn zwartste moment. Hij gaf alles op voor mij zodat ik kon leven, echt leven. Hij belooft om altijd bij mij te zijn wat er ook gebeurt. En dit wordt allemaal op een prachtige manier getoond in The Shack. Terwijl ik daar naar keek zag ik de diepte van de liefde van de drie-eenheid, en zonk dat nog dieper bij mij naar binnen. Ik ben zo dankbaar!
 

Over de blogger

Alycia


Alycia komt uit Texas (USA) en werkt als naventure trainer bij Navigators Nederland. In haar column vertelt zij over haar dagelijkse leven met God.