Headline

< terug

Open Doors in Noorwegen?

‘Mag ik even een foto nemen voor op facebook?’ hoor ik mezelf vragen tijdens één van onze studentmeetings. ‘Nee!!’ antwoorden verschillende studenten geschrokken, ‘Ik wil niet op de foto, of in elk geval niet op social media’.


Helaas komt dit steeds vaker voor. Niet eens zozeer vanwege facebook-privacy-angst, maar vanwege de associatie met een christelijke organisatie. En dan zijn het vooral de Noorse, en niet zozeer de internationale studenten die zich hier zorgen over maken. En terecht zo blijkt. In een redelijk recent onderzoek (https://novenanews.com/norway-christian-hard-time-finding-job-researchers-discrimination) komt naar voren dat je kansen op de arbeidsmarkt in Noorwegen duidelijk verslechteren als je je opstelt als actief christen. Verhalen van alumni bevestigen helaas dit beeld. Een beeld waarin een actief christen staat voor conservatisme; iemand die niet kan aansluiten bij de heersende cultuur op de arbeidsplek.

Ik vind het heftig dat dit gedachtegoed leeft in Noorwegen. Mijn ‘Open Doors’ associatie van vervolgde christenen is misschien wat al te heftig, maar ik vind het nogal wat dat studenten zich niet vrij voelen om uit te komen voor hun geloof.
En daarnaast heb ik ook wel vragen bij de tendens om geloof dan maar te verbergen en ervan uit te gaan dat een christelijke associatie altijd negatief uitpakt. Wat betekent vertrouwen dat God voor je zorgt? Wat mag geloof je kosten? Maar ook … hoe geef ik ruimte voor de angst?

We hebben het met studenten over die balans tussen de werkelijkheid en geloof. Over hoe getuigen er dan uitziet. Want verlangen naar en interesse in God is hier gelukkig ook absoluut te vinden.

Ellen en GertPaul en hun kinderen zijn na 3 jaar van zoeken, bidden, wachten en een hele hoop onverwachte wendingen samen  sinds april 2019 in Bergen, Noorwegen. Na elf jaar Navigator studentenwerk in Nederland ondersteunen we nu de Noorse tak: Navigatørene. Ellen schrijft een column in het NAV. Magazine