Headline

< terug

Zijn passie voor gebed wil hij niet voor zichzelf houden. Ook nu zijn tijd bij de studentenvereniging is afgelopen, besteedt Mark Boerman (29) nog altijd veel energie in het doorgeven van die passie: ‘Na het geven van de ministrycursus rijd ik met een big smile naar huis, vanwege de fantastische dingen die ik heb meegemaakt.’

Vier jaar was Mark lid van de Navigators Studenten Utrecht (N.S.U). Tijdens een DTS (Discipelschap Training School van Jeugd met een Opdracht), leerde hij een lid van Navigators kennen, die maakte hem zo enthousiast dat Mark zich al snel aanmeldde als lid: ‘Ik was net begonnen aan mijn studie Psychologie en kende maar weinig mensen in Utrecht, dan is N.S.U. een ideale manier om nieuwe mensen te leren kennen.’ Stil zitten kan Mark niet en al gauw is hij betrokken bij allerlei initiatieven in de vereniging: ‘Ik ben taken gaan oppakken zoals kringleider, nestor, leiden van bidstonden en werd onderdeel van het team voor ministrygebed. De cursus gebedspastoraat die ze bij N.S.U. aanboden heeft mijn passie voor gebed voor anderen verder ontwikkeld.’ Met en voor anderen bidden, was niet geheel onbekend voor Mark: ‘Eerder had ik met vrienden de weblog ‘Gebedsbroeders’ opgezet, waar we dagelijks blogs plaatsen over dit thema en ook tijdens de DTS kwam ik steeds meer in aanraking met voorbede. Bij Navigators groeide mijn enthousiasme voor gebed. Tijdens een ministrygebed sta je met je neus vooraan, je ziet waar God bezig is in levens van mensen. Tijdens zo’n gebed wordt goed zichtbaar dat iemand belijdt afhankelijk te willen zijn van God. Volgens mij is gebed ten eerste ook zo bedoeld.’
De periode bij de studentenvereniging was niet alleen een tijd van ‘geven’ voor Mark. Volgens eigen zeggen werd hij ook gevormd: ‘Ik heb nog meer ontdekt wie ik ben en wat mijn sterkte kanten zijn die God wil gebruiken. Deze vervolgens ook toepassen, dat is God dienen en daar rust zegen op!’

Geloof en werk
Na het afronden van zijn studie werd Mark kinder- en jeugdpsycholoog bij De Hoop. Geloof en werk probeert hij te scheiden, maar ook niet teveel: ‘Ik ga niet bidden met elke cliënt, maar ik probeer wel sensitief te zijn hoe God die persoon ziet. Op deze manier zit ik anders in de gesprekken.’

Ondanks dat Mark geen student meer is, heeft hij Navigators niet losgelaten: ‘Ik ben nog steeds betrokken bij het geven van cursussen voor ministrygebed. Dat zijn vijf avonden of een weekend waar thema’s worden onderwezen die te maken hebben met het bidden voor andere mensen. Naast de bijbelse theorie worden de studenten ook aan ‘het werk’ gezet en gaan ze in groepjes uiteen om voor elkaar te bidden. Ik vind dat fantastisch. Als ze na hun gebedstijd terugkomen, vertellen ze verhalen van studenten die aangeraakt zijn door God, een stap in geloof hebben gezet door te bidden voor iemand anders of soms dat iemand genezen is. Ik geef de cursus, maar ik ontvang juist zoveel terug. Dan rijd ik met die big smile terug naar huis.’

Voldoening
Ondanks de vertraging die hij opliep in zijn studie, heeft de kinder- en jeugdpsycholoog geen seconde spijt van alle tijd die hij in het studentenleven heeft gestoken: ‘Soms zag ik de studie als een grote, zure appel waar ik door heen moest bijten. Het gaf mij weinig voldoening, maar ik geloofde dat God hier een plan mee had. Ik was blij dat ik NSU ernaast had.’ Dit wil hij ook aan studenten meegeven die nu in diezelfde fase zitten: ‘Het is misschien moeilijk te geloven als je geen voldoening uit je studie haalt, maar ik heb geleerd dat God studie ook belangrijk vindt. Door in je studie positief aanwezig te zijn, dien je ook God daarmee. Je bent als christen ook een voorbeeld voor medestudenten. Het is een zegen als je dat op deze manier kunt ervaren.’
 
Interview en fotografie: Anne Grijzenhout