Headline

< terug

Zon, strand, uitgaan, ontspanning, je vindt het allemaal op Ibiza, een enorm populaire vakantiebestemming. Navigators? Ja die vind je er ook, maar om een andere reden dan de meeste vakantiegangers. Barbara Borsboom zit voor NAV. Missions en 24-7 Prayer in Ibiza.
 
‘Ik kom uit een warm fijn gezin waar ik me altijd veilig heb gevoeld. Elke zondag ging ik trouw naar de kerk, maar dat deed me niet echt iets. Dat veranderde tijdens het ontgroeningsweekend bij Navigators. Ik zag daar een manier van geloven waar ik enthousiast, maar ook jaloers van werd. Het voelde opeens alsof ik iets miste in mijn leven. Ik ben naar de ministry gegaan en zij baden met mij dat ik God zou leren kennen in mijn leven.’
 
24-7 Prayer
‘Tijdens de Diesweek (verjaardag van de vereniging) was er een gebedsruimte van 24-7 Prayer. Ik ben daar geregeld geweest en vond het een fantastische ervaring. Ook tijdens latere navigatoractiviteiten ontdekte ik meer over 24-7 Prayer. Ik merkte steeds meer hoe belangrijk gebed is. Daarom wilde ik met hen op missiereis. Een van de mogelijkheden was Ibiza. Het is een prachtig vakantieoord, maar ook een plek waar, met name ’s nachts, veel jongeren na een nacht vol drugs en alcohol over straat zwerven. We willen er voor hen zijn.’
 
Wat doen jullie op Ibiza?
‘We werken onder toeristen, seizoenswerkers, gevangenen, ‘vrouwelijke’ werkers en de lokale bevolking. We willen Jezus’ liefde verspreiden op een plek waar alcohol, drugs en seks de levensbehoefte zijn. Elke nacht gaan we vanaf middernacht de straat op om met mensen te praten, te bidden of ze te helpen om bijvoorbeeld veilig in het hotel te komen. De helft van ons team is op straat en de andere helft bidt. We delen Bijbels uit en bouwen vriendschappen op met de seizoenswerkers door met hen op te trekken en naar hun verhalen te luisteren. Zij kunnen overdag langkomen om gebruik te maken van de computers, tafeltennis te spelen of om hun verhaal te vertellen. Zo proberen we Gods liefde te laten zien. Mijn taak is om de vrijwilligers te begeleiden en daarnaast draai ik mee in alle activiteiten.’
 
Wat raakt jou?
‘Het raakt mij dat mensen zo verloren kunnen raken in drugs en alcohol. Het raakt mij om meiden te zien die alles doen om aandacht te krijgen van jongens. Het kan enorm heftig zijn om mensen te helpen die de controle volledig zijn kwijtgeraakt en ook hun verhalen raken me diep. Tegelijkertijd hebben we vaak zulke goede gesprekken en mogen we voor hen bidden. Ook al is dat contact vaak maar eenmalig, God heeft hen op dat moment geraakt.’
 
Zie je God daar?

‘Ik zie God in de gesprekken en als we mogen bidden. Het is zo bijzonder dat de meeste mensen, middenin een feestende menigte toch graag willen dat we voor hen bidden. Ik zie God als we iemand naar huis helpen, ik mijn geduld begin te verliezen en toch liefdevol kan blijven. Ik zie God in de vriendschappen die ontstaan met de seizoenswerkers. Als ik erover nadenk dat ik soms uren in iemands kots zit terwijl we wachten op een ambulance, of totdat hij weer kan lopen, dan begrijp ik niet hoe dat kan. Dat is alleen mogelijk omdat God mij de compassie geeft.’