Headline

< terug

‘Feyenoord was mijn alles. Ik was verknocht aan de club. Je zou kunnen zeggen dat ik boog voor Feyenoord.’ Vanaf zijn jonge jaren speelt een groot deel van het leven van Ruben de Jong zich af rondom Feyenoord. Het zou de prelude worden naar een bijzonder nieuw verhaal, waarin Feyenoord nog steeds een bepaalde rol speelt, maar wel heel anders.
 
‘Mijn vader nam mij al jong mee naar de voetbalwedstrijden van Feyenoord en mijn passie voor die club werd groot. We gingen ook naar de kerk, maar dat je ook fan van God kon zijn begreep ik niet. De eerste persoon die mij die passie liet zien was een van mijn leraren, de tweede mijn vriend Christiaan. Hij vroeg mij voortdurend naar mijn geloof en vertelde over bijzondere gebeurtenissen waarbij Hij God echt had ervaren. Zijn enthousiasme was aanstekelijk. Hij moedigde mij aan om de Alpha-cursus te gaan doen en dat deed ik. Tijdens die cursus heb ik op een avond op mijn kamer tegen God gezegd: ‘Heer, als U er bent dan wil ik alles geven, dan ga ik er helemaal voor’. Ik verwachtte dat er iets bijzonders zou gebeuren, maar er gebeurde niets. Dus heb ik het raam opengezet terwijl ik zei: ‘Heer ik ga nu slapen, maar het raam staat open, kom maar binnen’. Vanaf dat moment veranderde alles. Het was alsof de schellen van mijn ogen vielen! Mijn passie voor Feyenoord veranderde in een passie voor Jezus. Christiaan, die veel te vroeg overleden is, had vier jaar lang, elke dag voor mij gebeden, vertelde zijn moeder mij na zijn overlijden. Dat Christiaan, zelf destijds nog een tiener, zo volhardend en trouw was geweest, dat raakte mij enorm.’
 
Trainersbloed
‘Ik studeerde economie in Rotterdam en raakte al snel betrokken bij Navigators, waar ik veel mocht leren. In mijn tweede jaar ging ik als bijbaan lesgeven op een middelbare school. Zo groeide bij mij het trainersbloed. Na mijn studie heb ik vijf jaar bij Navigators LEF gewerkt en vervolgens een tijdlang in Azië grote zendingscampagnes opgezet. De perfecte plek voor mij kwam toen onze voorganger vroeg of ik samen met Joanne, mijn vrouw, oudste wilde worden, de Lifegroups wilde leiden en de dagelijkse leiding van onze parttime en fulltime bijbelschool Kingdom College, op mij wilde nemen. Dat paste perfect omdat het een combinatie is van organiseren en trainen. Ik vind het bijzonder dat ik op de bijbelschool ook navigatorsstudenten welkom mag heten. Toch is God dienen niet alleen wat je in je werk doet. God dienen doe je ook in je directe omgeving en gebed speelt daarbij een grote rol.’
 
Bidden voor die gast
‘We kochten een huis in Rotterdam-Zuid. Niet de allerbeste buurt, maar dit konden we betalen. Al snel hadden we met bijna iedereen in ons portiek contact. De bovenbuurman, die ik ook had uitgenodigd, hield de boot af. Ik zag meteen dat hij een hooligan van Feyenoord was en dat hij meer slikte dan een aspirientje. Ooit op mijn achttiende stond ik zelf tussen deze hooligans. Ik heb toen gebeden: ‘Heer laat mij invloed mogen hebben op deze gasten’. Dit was zo’n ‘gast’. Het verlangen om hem bij God te brengen groeide. Vanaf dat moment zijn we voor hem gaan bidden en toen er niets veranderde zijn we ons gebed gaan veranderen. We baden letterlijk: ‘Heer ik bid dat onze bovenbuurman ’s nachts niet slaapt en dat, wanneer hij zijn ogen opendoet, hij U in de ogen kijkt. Drie maanden later belde Remon aan. Hij vertelde dat hij al drie maanden niet kon slapen en elke keer als hij zijn ogen opendeed zag hij Jezus. Die avond gaf hij zijn leven aan de Heer.’
 
Op de knieën
‘Daar is het niet bij gebleven. Zijn moeder en zijn broer, die de leider van de hooligans was, kwamen ook tot geloof. En nog steeds groeit die groep. In onze kerk hadden we een meeting met vijftien hooligans waarvan vele nog geen christen. Yoeri, de broer van Remon, leidde de avond en vroeg mij hoe hij dat moest doen. Ik antwoordde: ‘ik ga in ieder geval op mijn knieën’. Hij stond op en zei: ‘nu allemaal je mond houden, we gaan eerst op onze knieën om God te zoeken, want dit is geen kattenpis’. En al die gasten, met hun vele tatoeages, gingen op hun knieën.’
 
Onbeschaamd bidden

‘Waarom wil ik dit verhaal vertellen? Zoals Christiaan in de stilte van zijn kamer voor mij volhardend, onbeschaamd gebeden had, deden wij dat voor Remon. Ik geloof dat dat is wat God van ons vraagt. Blijven kloppen tot je vriend opendoet. Het is mooi dat er nu een aantal hooligans tot geloof zijn gekomen, maar dat is pas één boot in de haven. Hoeveel boten zijn er niet nodig om dit land te veranderen? God is geen tegenpartij, Hij is de voorziener, de Vader. Ook Daniël bleef bidden en vasten tot er een doorbraak kwam. Wij zijn geplaatst in de omgeving waar we wonen en we mogen daar onbeschaamd bidden voor diegenen die God nog niet kennen. Vertrouw erop dat God hoort en dat de heilige Geest met je meebidt en volhard!’
 
Radicaal
‘Het mooiste is dat de oud-hooligans mij nu aanmoedigen om radicaal te blijven, de Bijbel te lezen en God te blijven zoeken. Zij vasten zoals ik nog nooit heb gevast. Het zijn rauwe gasten, die nu al hun radicaliteit gebruiken voor Jezus. Anderhalf jaar geleden mocht ik de dienst leiden waarin Yoeri trouwde met zijn christelijke vriendin. Mannen uit de onderwereld van Rotterdam zaten overal in de zaal. Voor deze mensen wordt nu gebeden door de oud-hooligans die tot geloof zijn gekomen. En Remon en ik onderhandelen zelfs over wie voor welke buurman bidt.’
 
Tip voor Navigators

‘Navigators is een prachtige bediening en ik ben zo dankbaar voor alles wat ik daar mocht leren. Mijn tip voor hen is, laat je hart breken voor diegenen waar Gods hart ook voor breekt. Dat betreft iedereen, arm en rijk, hoog- of laagopgeleid. Sta open voor hoe God jou daarin leidt. En bid, naar de woorden van Jezus in Lukas 11:8 ‘onbeschaamd’, dat ze Hem zullen ontmoeten.’
 

Rubens verhaal is te lezen in het boek: Buigen, de kracht van gebed. Het boek is verkrijgbaar in Christelijke boekhandels of via de uitgever.
Een filmpje over zijn verhaal vindt u hier.