Headline

< terug

‘Weet je, het verschil is, dat als ik voorheen op straat liep, er sóms iemand was die me benaderde om geld te vragen. Vandaag de dag gebeurt me dit de hele dag door!’

Melissa is één van de studenten met wie we wekelijks zaterdagavond praten over de kansen en bedreigingen van ontwikkelingswerk. Ze stort haar hart uit en weet het even niet meer. Ze is één van de studenten die samen met ons teamlid Kenzi bezig is met het opzetten van een bedrijf. Hun visie is dat dit bedrijf een werkomgeving zal zijn waarin ze op een heel natuurlijke manier hun leven met Jezus voor kunnen leven aan collega’s die hem nog niet kennen. Je Business als je Mission.

Het is een schitterend project. De studenten leren enorm veel en we dagen ze uit om hierin heel eerlijk met ons onderweg te zijn. Juist ook als het even knelt.

We bespreken met hen hoe we door de jaren heen steeds meer de keerzijde zijn gaan zien van ‘weggeef’ liefdadigheid. Mensen dreigen afhankelijk te blijven als er geen oog is voor de ontwikkeling van de persoon zelf. In noodsituaties moeten we elkaar natuurlijk direct helpen, maar waar dit structureel dreigt te worden is er waarschijnlijk iets niet goed gegaan. In theorie kan ik dit helemaal onderschrijven. Maar Melissa heeft wel een punt. In Peru stapelen de problemen door de Corona crisis zich op, maar hoe maak je onderscheid tussen noodsituaties en structurele problematiek als het allemaal zo verweven is?

Mensen verliezen hun baan, maar ze hadden ook niets gespaard. Er zijn geen medicijnen te vinden, maar je ging hiervoor toch borrelen met je vrienden en nu ben je ziek. Je kunt wel zoeken naar een quick fix, maar morgen is de nood er opnieuw. We moedigen elkaar aan om open te blijven staan voor alles op dit moment. Bestaat er eigenlijk ook zoiets als ‘structurele noodsituatie’?

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.