Headline

< terug

En daar zat ik dan, ‘wijsneus die je bent’ zeg ik in gedachten tegen mijzelf …

Andres en ik zitten aan de keukentafel en ik heb net koffie ingeschonken voor ons beiden. Andres is student Economie en wil al een tijdje met me praten over ‘een probleem’. Terwijl hij me beetje bij beetje op de hoogte stelt van zijn dilemma, blijkt al gauw dat het erop neerkomt dat hij één-op-één afspreekt met het vriendinnetje van een studiegenoot. Wat hij met de situatie aan moet, is de vraag.

Van binnen voel ik irritatie in me opwellen, ‘wat je met de situatie aan moet’ vraag je me? Nou, dat lijkt me duidelijk! En ik onderwerp Andres aan een betoog vol waarden, Bijbelverzen en persoonlijke levenslessen. Het klonk allemaal prachtig, al zeg ik het zelf. Andres geeft schuchter aan dat hij het begrijpt en weet wat hem te doen staat. Enigszins gerustgesteld begin ik te ontspannen en we sluiten ons aan bij Hanneke en de kinderen voor de lunch.

In Peru is de lunch de hoofdmaaltijd, daar nemen we dus de tijd voor. Het is gezellig, de kinderen vinden het leuk dan Andres er is. We vertellen elkaar leuke anekdotes en we vinden het fijn om elkaar beter te leren kennen. De ‘gekkenbekkenwedstrijd’ werd overtuigend gewonnen door Ruben. We ruimen samen af en ik loop daarna met Andres mee naar de bushalte.   

Twee weken later spreek ik weer af met Andres. Ik ben benieuwd wat ervan is gekomen en steek maar direct van wal. ‘En, hoe is het gegaan?’, vraag ik hem. ‘Wat? Oh dat. Ja, dat is klaar, was toch niet zo’n goed idee.’ Zelf zag ik een potentieel leermoment aankomen. Wat was hem van ons gesprek het meest bij gebleven? Het blijft stil … Andres wist werkelijk waar niets meer van het gesprek. Maar nog voordat ik hem daarover kan bevragen, vraagt Andres mij de oren van het hoofd. Over mijn relatie met Hanneke. Over ons gezin. Over waarom we zo met elkaar omgaan. Zoiets had hij nog nooit gezien. ‘Het was zo liefdevol, jullie luisterden naar elkaar. Je hielp zelfs mee met afruimen!’

En daar zat ik dan, ‘wijsneus die je bent’, zeg ik in gedachten tegen mijzelf. Ik voel me nederig en baal van mijn blindheid voor zijn werkelijke behoefte. Andres weet zelf prima wat wel en niet goed is, hij mist gewoon goede voorbeelden in zijn leven.

Over de blogger

Mark


Mark Liefhebber werkt met zijn vrouw Hanneke in Peru. Hij schrijft over hun leven in Peru.