Headline

< terug

Na haar eindexamen wilde Luca Meima er tussenuit. Een tussenjaar, het liefst in het buitenland. Het werden acht maanden Israël: wonen en werken in de leefgemeenschap Nes Ammim. ‘Ik was daar echt gelukkig’.

Het moment dat een tijdje wonen in Israël een serieus plan werd, weet de Utrechtse Luca nog goed: ‘Israël stond hoog op mijn lijstje, want dat is het land van de Bijbel. Dat is waar alles gebeurde. Op een avond van Navigators Studenten Leiden, raakte ik in gesprek met een vriendin van mijn zus. Zij vertelde over Nes Ammim. Dit zag ik als leiding van God, ik dacht: hier wil ik naar toe.’
Ondanks dat Luca zich vol enthousiasme aanmeldde, wist ze niet goed wat ze kon verwachten: ‘Natuurlijk had ik wel gegoogeld en verschillende blogs gelezen, maar wat ik daar precies ging doen en meemaken? Nee, dat wist ik niet. Ik dacht: dit moet gewoon goed zijn, ik ga ervoor en mocht het toch helemaal niks zijn, dan ga ik weer naar huis.’
En zo komt ze terecht in de internationale werk- en leefgemeenschap Nes Ammim. Deze gemeenschap in Galilea is gericht op ontmoeting en dialoog, leren en gastvrijheid en wordt gerund door talloze vrijwilligers uit de hele wereld.
 
De tijd in de leefgemeenschap valt niet tegen, integendeel, Luca heeft daar de tijd van haar leven: ‘Je leeft, werkt en eet daar met dertig vrijwilligers. Dag in, dag uit. Het is echt een leefgemeenschap. De andere vrijwilligers worden je vrienden. In die tijd ervoer ik heel weinig stress. Ik was daar echt gelukkig. Je hoefde even helemaal niks, alleen de taken in de leefgemeenschap. In Nederland heb je zoveel dingetjes waar je aan moet voldoen. Die had je daar niet.’
 
Ontmoetingsplek
‘Nes Ammim is een ontmoetingsplek waar dialogen kunnen plaatsvinden tussen Arabieren en Joden. Het werk wat wij deden maakte het mogelijk dat die gesprekken plaats konden vinden. Ik werkte voornamelijk in het hotel, als gastvrouw, in de keuken of ik maakte de kamers schoon. Ons werk was ondersteunend. Veel kreeg ik dan ook niet mee van deze gesprekken. Je was met andere dingen bezig.’
Toch krijgt ze wel wat mee van het conflict wat zich afspeelt in het land: ‘Als je Nes Ammim uitrijdt, heb je aan je rechterhand een moslimdorpje en aan je linkerhand een joods dorp. Dat is op steenworp afstand van elkaar. Deze mensen gaan echt niet bij elkaar naar de supermarkt of bij elkaar op bezoek in het dorp. Ik zag geen gevechten op straat, maar je merkt wel een scheiding tussen deze twee bevolkingsgroepen. Als onderdeel van de studieprogramma’s waaraan we meededen, bezochten we verschillende gebieden in Israël. Zo ben ik ook in de Westbank geweest en heb ik geslapen bij een Arabisch gezin. Dan hoor je hun kant van het verhaal. Zij zien de Joden als de bezetter van hun land. Het is wel verhelderend om hun beleving te horen. Toch vind ik het moeilijk om een kant te kiezen in het conflict: Het is zo complex. Het is niet zomaar dit of dat. Ik vind het lastig om hierin een kant te kiezen.’

Verrijking
Luca is blij dat ze een aantal maanden in Israël heeft gewoond en raadt het andere studenten ook aan: ‘De tijd in Israël heeft mij zo enorm verrijkt. Ik heb geleerd dat God veel groter is dan mijn eigen geloof en gedachten daarover. Juist in de leefgemeenschap kwam ik in aanraking met andere geloofsbelevingen. Elke zaterdag organiseerde we een dienst en die telkens op een andere manier werd ingevuld. Door die verschillen krijg je mooie gesprekken met elkaar. Dat helpt mij nu bij de geloofsgesprekken die ik heb met mensen van NSU. Daarnaast heb ik ontdekt dat een tussenjaar je helpt te ontkomen aan de drukte in Nederland. Ik had meer tijd met God. Israël is dan wel een aanrader. Voor mij is de Bijbel daar meer gaan leven. Het is de plek waar God begon met zijn volk en waar Jezus rondliep. Als je dat beseft, lees je de Bijbel weer heel anders.’
 
Nes Ammim wordt gerund door vrijwilligers uit Europa en medewerkers uit Israël. Nes Ammim is altijd op zoek naar mensen die een uitdaging aandurven. Net als Luca een jaar er tussenuit? Kijk dan op nesammim.nl.
 
Interview: Anne Grijzenhout