Headline

< terug

Vorige week was ik 4 heerlijke dagen aan zee met Jente en Emma, twee meiden van studentenvereniging NSN. Toen we aan het begin bespraken waar we naar verlangen, hadden we het over overtuigd zijn van ons geloof.

We herkenden het alle drie: als iemand vragen stelt over ons geloof, of er kritisch over is, dan hebben we daar vaak veel begrip voor. We luisteren, proberen ons in te leven. Maar soms, of eigenlijk vaak, begrijpen we de ander te goed; dan vinden we het zo’n goed verhaal of goede vraag, dat er twijfels opkomen. Dan voelen we de neiging om onze eigen overtuigingen voor een moment overboord te gooien. Niet dat we dan ineens niet meer geloven; maar voor even zijn we zó bij de ander, dat we het op z’n minst even aan de kant kunnen zetten. We lopen bij onszelf vandaan.  

Inleven is een prachtige kans om te leren, en om begrip voor een ander op te brengen. Het helpt ons om te luisteren, om open en nieuwsgierig te blijven. Maar als dat betekent dat je je eigen overtuigingen loslaat, maakt dat je wankel.

Het irriteerde ons. We willen dieper geworteld leven in Gods waarheid. En niet alleen voor onszelf; ook voor mensen om ons heen is dit belangrijk. In deze tijd van ‘daar heb ik alle begrip voor’, van ‘jij jouw geloof en ik het mijne’, van ‘ieder z’n ding’, en ‘dat snap ik helemaal en dat is ook zo’ raken onze wortels soms los uit de waarheid, in een soort ‘niks is zeker’ moeras.

Want als God de hoop van de wereld is… dan is niet alleen voor onszelf van levensbelang dat we ons aan Hem vastklampen. Het is ook van levensbelang voor anderen om ons heen dat wij diep geworteld zijn in deze hoop! En dat we die hoop behouden wanneer er kritische vragen langskomen. Zodat zij in ons die hoop kunnen proeven.

Daarom gaven we onszelf een opdracht. Ieder voor zich noteerden we 20 redenen waarom wij geloven. 20 heel verschillende dingen: er zaten persoonlijke getuigenissen bij van onszelf en van vrienden of familie. Natuurkundige zaken die té toevallig zijn voor een wereld zonder schepper. Dingen die we hebben meegemaakt, Bijbelse argumenten of filosofische redenen. Wijze mensen om ons heen die óók geloven. Gevoelens, ervaringen en kennis; van alles wat. 20 leek veel, maar we waren er zo; na een kwartier wisselden we uit. En namen we redenen van elkaar over. Uiteindelijk hadden we er veel meer dan 20.

Meer dan 20 redenen. Waardoor we een volgende keer kunnen zeggen: Ik begrijp je. Maar begrijp me goed: ik blijf toch bij m’n hoop.
 

Over de blogger

Philinde


Philinde is stafmedewerker in Nijmegen en vertelt in haar blogs over thema's in haar leven en haar werk