Headline

< terug

Dit jaar volg ik, Tiemen Verbree, Naventure. Ik woon in Groningen en daarom ben ik elke dinsdag twee keer onderweg, naar Driebergen en weer terug. Als ik anderen enthousiast uitnodig om ook Naventure te gaan doen, dan krijg ik vaak de volgende reacties: 'Wat? Hoe krijgt die gast het in zijn hoofd? Dat ga ik dus echt niet doen he!' Begrijpelijke reacties, maar als je het zelf meemaakt blijkt dit ineens heel anders ...

Als om kwart over vier het officiele gedeelte van Naventure is afgelopen, begint de lol pas echt. Na het 'doei' en 'tot volgende week' springen we in de auto of de trein. Nog voordat de deuren gesloten zijn ben je al in gesprek met elkaar: 'Wat vond jij van de dag?' – 'Hoe vind jij dat de groep zich ontwikkeld?' – 'Wat viel jouw op toen..?'. En dit zijn vaak de beginselen van prachtige verbindingen. Hierdoor leer je elkaar nog veel beter kennen. 

Zo heb ik juist in de auto geleerd dat een van mijn medecursisten rustig uit het raam klimt om mijn vooruit te poetsen als de file te lang wordt. Ook is er in voor me gebeden in de auto op de heenweg. Ik heb mijn te harde uitspraken kunnen uitleggen. Mogen horen hoe een medecursist zijn familie tot Jezus heeft mogen leiden, en veel meer ...

Dus: hoe verder weg je woont, hoe meer plezier je uit je Naventurejaar zult halen. Ik wil iedereen uitnodigen om Naventure te doen, en speciaal die mensen die meer dan een uur van de locatie wonen!