< terug

Ik heb coole collega’s. Het zijn toffe mensen, goed in hun werk, aardig, gedreven, betrouwbaar en open. Oog voor kwaliteit, gevoel voor humor, passie voor God. Hoe langer ik met ze werk, hoe beter ik ze leer kennen en hoe meer mijn respect groeit voor wie ze zijn en wat ze kunnen.

Ik heb ook een coole vrouw. Ze heeft alle eigenschappen die mijn collega’s ook hebben en meer. Hoe langer ik getrouwd ben, hoe beter ik haar leer kennen, hoe dieper mijn liefde groeit. Mijn relatie met mijn vrouw is echter totaal anders dan de relatie met mijn collega’s (en gelukkig maar!). Met collega’s heb ik een werkrelatie, met mijn vrouw een liefdesrelatie. Bij haar ben ik thuis.

Andere taal

Ik hou ervan om dingen voor God te doen. In zijn Koninkrijk werken, naar zijn stem luisteren, dienen in de kerk, blogs schrijven. Lekker aan de slag en samen bouwen aan het Koninkrijk van God. Prima! God is Koning en ik ben zijn dienaar. Jezus is Heer en ik ben zijn volgeling. Mooie taak.

Tot ik Jezus andere taal hoor gebruiken. Hij spreekt over ‘kinderen van God’. Hij zegt dat Hij ons voortaan aanspreekt met ‘vrienden’. Sterker nog, Hij vergelijkt de kerk van God met een bruid die op de bruidegom wacht. Dat is geen werkrelatietaal, maar liefdesrelatietaal! Dat komt dichtbij.
 

Inchecken

Met alle dingen die we te doen hebben in de kerk is het makkelijk te vervallen in een werkrelatie met God. Je leest de Bijbel om avonden of preken voor te bereiden. Je bidt voor je jeugdwerk, je jongeren, je eigen bijdrage. Je luistert steeds met de filter van hoe datgene wat je hoort iets voor anderen kan betekenen. Je checkt regelmatig in bij God, betuigt Hem je respect en liefde, bespreekt je rol in zijn Koninkrijk en de jongeren waar je mee optrekt en gaat dan weer aan de slag. (Marta, anyone?)

Hoe staat het met je liefdesrelatie met God, met Jezus? Hoe vaak laat je de boel de boel en ga je zelf zitten en luisteren en bemind worden? Lees je de Bijbel om er zelf door gevoed te worden?
 

Inspiratie of frustratie

Volgens mij kan het lang goed werken, een werkrelatie met God. Hij is een goede Meester en zorgt voor zijn werknemers. Tot je merkt dat er vermoeidheid in je werk sluipt. Je bent niet meer zo geïnspireerd, hebt het gevoel dat je alleen maar aan het geven bent. Je raakt leeg, moe en mogelijk gefrustreerd.

Tijd om thuis te komen! Ga op zoek naar die liefdesrelatie met God, met Jezus. Laat je raken in plaats van voor anderen te lezen. Bid voor jezelf, luister naar wat God over jou te zeggen heeft. Laat je inspireren, vernieuwen, vervullen. God is niet je baas. Je werkt in een familiebedrijf. God is je Vader.

Deze blog is geschreven door Matthijs den Dekker. Matthijs doet bij LEF de communicatie en PR. Daarnaast is hij schrijver en blogt hij wekelijks op zijn eigen site matthijsdendekker.nl over God en geloof. Naast schrijven houdt hij van lezen, films, geocaching en goed eten (maken).