Headline

< terug

Eerder vandaag had ik een pittige discussie over waarom veel mensen zo veroordelend zijn naar leiders die de fout in gaan. We zijn geneigd om al snel conclusies te trekken als we horen over een leider die op moreel terrein gefaald heeft. Waar ik vooral verdrietig over ben, is dat veel van deze leiders niet echt berouwvol lijken, alsof ze, toen ze de fout in gingen, er ook voor kozen om hun relatie met God te laten varen. De zonde was te aantrekkelijk en het evangelie te ver weg om te kiezen voor de moeilijke weg van echt berouw en verantwoordelijkheid afleggen.

Dat ontnuchtert mij. Terwijl ik dichter bij mijn veertigste kom (nou ja, over twee jaar), denk ik er steeds vaker over na hoe gevaarlijk het is om te leiden zonder een gemeenschap of kerk waar je verantwoording aan moet afleggen. Ik ben, als leider, eenzamer geworden in de afgelopen jaren.  Ik heb meer verantwoordelijkheid en managementtaken gekregen binnen mijn organisatie. Als ik er niet voor kies om mijn worstelingen of problemen te delen met degenen om mij heen, kan ik makkelijk op een weg van zelfdestructie terechtkomen.

Nee, er zijn geen verborgen zaken in mijn leven die ik moet opbiechten, maar ik denk er wel over na hoe ik moet vechten om authentiek, open en kwetsbaar te blijven naar de mensen waar ik verantwoording aan afleg, en die met mij werken, dwars door mijn gebrokenheid heen. Ik wil de vijand geen ruimte geven in mijn leven op die momenten dat ik mij geïsoleerd voel. Ik wil nooit in de positie komen dat zonden, welke zonde dan ook, te aantrekkelijk voor me worden. Ik geloof dat zoiets in kleine stapjes gebeurt en niet zomaar opeens.

Daarom wil ik, door de genade die God mij geeft, mijn hart en mijn leven openhouden naar Hem en anderen. Het is mijn ervaring dat de heilige Geest een belangrijke rol speelt om mij te helpen te onderscheiden wat goed, juist en waar is. Hij weet waar in mijn ziel ik zijn helende aanraking nodig heb. Ik ben dankbaar voor zijn overtuiging en zijn voorbede voor mij. Want o, wat heb ik dat nodig! Wat hebben wij dat allemaal nodig!
 

Over de blogger

Alycia


Alycia komt uit Texas (USA) en werkt als naventure trainer bij Navigators Nederland. In haar column vertelt zij over haar dagelijkse leven met God.