Headline

< terug

Geloof, Hoop en Liefde op drie vlaggen naast mijn kerk… Wanneer ik ze zie, wakkeren ze het verlangen aan dat dit niet alleen maar woorden op vlaggen zijn, maar dat mensen ze ook ervaren wanneer zij met de kerk in aanraking komen. Want geloof, hoop en liefde zijn de prachtige en o zo nodige cadeaus die de kerk aan de wereld mag uitdelen.

Een pijnlijke realiteit

Maar ik maak zorgen over de onvrede die er heerst. Hieronder wat moeiten van vrienden uit diverse kerken:
  • ‘Ik vraag me soms af of ik er nog wel opgebouwd word.’
  • ‘Gebrek aan enthousiasme’
  • ‘Er wordt in de kerk zoveel geoordeeld en veroordeeld’
  • ‘Iedereen wil overal iets van vinden’
  • ‘We zijn geen eenheid, het lijkt alsof iedereen er voor zichzelf zit’
  • ‘De kerk heeft overal antwoorden op of denkt die te moeten hebben’
  • ‘Jezus wordt alleen nagevolgd als het uitkomt’
  • ‘De kerk is veel met zichzelf bezig vanwege allerlei discussies en conflicten’
  • ‘De kerk is afwezig in de maatschappij’
Hoor jij in jouw omgeving ook dit soort geluiden?  Herken je ze bij jezelf? Niet tof, wel een pijnlijke realiteit.
 

Past de kerk nog bij mij?

In de afgelopen maanden heb ik mijzelf regelmatig afgevraagd of de kerk nog bij mij past en of ik er deel van uit wil maken… daar zou ik bladzijden over kunnen volschrijven. Maar vooral mijn conclusie lijkt me relevant.

‘Past de kerk nog bij mij?’ is namelijk de verkeerde vraag. Want ‘de kerk’ is niet een gebouw, een dienst of een bepaalde stroming; de kerk ben ik en dat ben jij,… dat zijn wij als leerlingen van Jezus. En dus stel ik mijzelf nu een betere vraag: Hoe kan ik het beste (een stukje) kerk zijn?
 

Als je mensen tot discipelen maakt, krijg je altijd de kerk. Maar als je doel de kerk is, krijg je zelden discipelen.

Deze uitspraak uit het boek 'Een cultuur van discipelschap' van Mike Breen triggert me en geeft een belangrijke sleutel tot het antwoord.
 

Jij hoeft niet te bouwen

Ben je teleurgesteld in of klaar met de kerk? Gefrustreerd? Weet je al lange tijd niet wat je er mee aan moet? Een nieuwe focus zou kunnen helpen… In Matteüs 28:19,20 zegt Jezus:

"Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb."

Zijn opdracht was niet om de kerk te bouwen (de enige keer dat het over kerk bouwen gaat zegt Hij dat Hij zijn kerk bouwt!), maar om leerlingen te maken.
 

De beste manier om kerk te zijn

De beste manier om kerk te zijn is door actief te blijven leren van Jezus (daar heb je anderen bij nodig) en door anderen te helpen om een leerling van Jezus te zijn / worden. Dat kan iedereen doen op een eigen unieke manier, aansluitend bij zijn of haar gaven en talenten.

Ik ben me vooral gaan richten op mijn directe sferen van invloed zoals de ouders die ik ontmoet via de school van mijn dochter, de worshipband waar ik deel van uit maak en de kring met twintigers die mijn man en ik binnenkort opstarten.

De status quo van de kerk kan me nog steeds verdrietig maken, maar het helpt om me te realiseren dat de kerk bouwen niet mijn verantwoordelijkheid is,… en leerlingen maken wel. Jezus bouwt zijn kerk, wij mogen leerlingen maken en zelf steeds meer op Hem lijken.
 

Hoop voor de wereld

Wanneer we meer gaan lijken op Jezus, dan vormen we steeds beter Zijn lichaam en worden we sterkere vertegenwoordigers van Hem. Dan zijn we zout en licht en worden we steeds bekwamer om de cadeaus van geloof, hoop en liefde uit te delen. Zo vormen we een beweging die de hoop is voor de wereld… Een beweging die het waardig is kerk te heten, omdat zij doet waarvoor de kerk is bedoeld.

Wie / Wat heb jij nodig om actief te blijven leren van Jezus?
Wat is jouw unieke manier om anderen te helpen een leerling van Jezus te zijn?
Wat zijn jouw directe sferen van invloed waarbinnen jij (een stukje) kerk kunt zijn? En met wie kun je hierin samenwerken?
Hoe ziet deze houding eruit in het jeugdwerk? Ben je meer bezig met het bouwen van jeugdwerk of met het maken van leerlingen?

Deze blog is geschreven door Femke Poppe. Ze is gepassioneerd over discipelschap, de kerk, (sociale) gerechtigheid en simpel leven.  Muziek maken, liedjes schrijven en hardlopen zijn de dingen die zij graag in haar vrije tijd doet. Femke is getrouwd met Evert-Jan en samen hebben ze een dochter en een zoon. Ze werkt bij LEF als coach en heeft 12 jaar ervaring in jeugdwerk.

(Fotocredit: Mieke Roodbeen)

 

Over de blogger

Matthijs den Dekker


Ik geloof dat...
 
Gods liefde gaat over vrijheid en aanvaarding, maar dat mensen daar vaak iets anders van gemaakt hebben. Mijn droom is dat een radicaal besef van die vrijheid en aanvaarding herstel zal brengen in ons diepste wezen en gevolgen zal hebben voor hoe we met anderen omgaan, als christenen en als kerken.

Waarom Navigators?

Navigators LEF is voor mij een inspirerende plek waar ik tegelijk mijn talent kwijt kan en veel kan leren. Het is een plek van ontwikkeling, groei, passie en dromen. 
 

Wat ik doe...

Navigators LEF coacht jeugdleiders om hun eigen relatie met God nieuw leven in te blazen en van daaruit een authentiek voorbeeld voor jongeren te zijn. Mijn taak als communicatiemedewerker is te zorgen dat kerkelijk Nederland dat weet en ons weet te vinden!
 

Doe je mee?

Ik geloof dat financiële support een relatie is die van drie kanten komt. De gever, de ontvanger en God. Jij geeft aan God, ik ontvang van God, wij zijn onderling betrokken. Als ik mensen 'leven van giften' moet uitleggen, vertel ik altijd hoe mooi het is te geven aan iemand die je kent. Als ontvanger is het bemoedigend te weten dat een groep mensen gelooft in wat je doet.

  Locatie:
LEF
Functie:
Communicatie