Headline

< terug

‘Ik hou van dingen doen, dus toen ik vlak voor de vakantie nog een vrij lege agenda had staan, heb ik mij opgegeven voor het ESTP. Dat is het European Summer Training Programme van Navigators dat elk jaar in Leuven, België plaatsvindt. Ik wist niet wat ik moest verwachten, het was een spontane actie. Maar het was uiteindelijk super goed!’

Mieke (NSW) had voor de zomer nog nauwelijks plannen, tot ze besloot om naar het internationale zomerkamp van Navigators te gaan, wat haar bracht op een aantal bijzondere plekken in Europa met een hoop waardevolle ontmoetingen en lessen.

Naar ESTP
‘Het thema en het programma waren mij onbekend, terwijl ik graag weet waar ik aan toe ben. Toch ben ik gegaan, samen met een NSW-genootje. Het was een stap buiten mijn comfort zone. En achteraf gezien was het een begin van een verandering. Het programma was vol met praatjes, verwerking in kleine groepjes, bidden. Er waren veel mensen die dicht bij God leven, Hem echt op nummer één zetten. Tegelijkertijd was er veel openheid en echtheid in gesprekken, ook over de moeilijke dingen in het leven. Door alle tijd met God en met elkaar, kon ik voor het eerst écht tot rust komen. Dat heeft me geholpen om meer van God te ervaren.

Vertrouwen?
De vraag die mij bezig hield was ‘Is God wel te vertrouwen?’. Ik geloofde het wel met mijn verstand, meer eigenlijk kon ik meer redenen bedenken om God niet te vertrouwen. Ik wilde ervaren dat Hij te vertrouwen is, dat ik de touwtjes los kan laten omdat Hij voor mij zorgt. Het heeft mij erg geholpen om erover te kunnen doorpraten en -bidden. Maar ook door wat ik in de weken erna meemaakte…

Naar Noorwegen
Op het ESTP waren mensen uit onder meer Amerika, Oekraïne en Engeland. Via een gezin uit Amerika dat daar ook was, hoorde ik over Discipleship-weken in Noorwegen. Mijn agenda was nog steeds vrij leeg en mijn verlangen naar God was op ESTP echt gegroeid. Eenmaal thuis ging ik op zoek naar mogelijkheden om nog naar Noorwegen te gaan. Toen die er bleken te zijn, kwam toch ook de twijfel. Is dit nou wel zo’n goed idee? Wil God dit eigenlijk wel of ben ik dit vooral zelf? Ik heb toen gebeden ‘God, wilt u het mij laten zien?’. Ik kreeg geen duidelijk antwoord en het leek mij gewoon leuk, dus besloot dan maar wel te gaan. Toen ik mijn ticket uit ging printen, de dag voordat ik vertrok, bleek ineens dat ik was geupgrade naar Businessclass! En dat was niet het enige… Want op de terugweg bleek precies hetzelfde te zijn gebeurd. Voor mij was dat een knipoog van God!

Dichtbij?
In tegenstelling tot tijdens ESTP vond ik het in Noorwegen juist moeilijk om dicht bij God te komen. Daar had ik het moeilijk mee. Toen leerde iemand mij een belangrijke les: “Juist als je periodes hebt dat het niet lukt om God te ervaren, laat het extra duidelijk je verlangen zien om met Hem te leven.” Ik werd opgebouwd door dat besef, het was voor mij een nieuw inzicht. De vraag bleef wel hoe ik daar concreet mee om kon gaan. Ik ben tijd blijven nemen in gebed, heb gezocht naar helpende bijbelteksten, en wat mij ook hielp om God te zien in de natuur: van de grote bergen en fjorden, tot de kleine kleurige bloemen in het veld.  De zeven watervallen die ik vanuit mijn slaapkamerraam kon zien, ik raakte onder de indruk van wat God allemaal bijzonder mooi heeft gemaakt.

Naar Glasgow
In Noorwegen waren er teams van Navigators uit Engeland en Schotland. Door een van hen werd ik uitgenodigd om een keer naar Glasgow te komen. Ik had mij net voorgenomen om meer tijd te nemen voor dit soort dingen en de extreem hoge waarde die ik aan mijn studieresultaten  hecht wat meer lost te laten. Ik wilde graag mijn leven meer in Gods handen leggen. We hebben het toen direct ingepland en afgelopen week ben ik daar geweest. Ik heb een week meegelopen en gezien wat ze daar doen aan discipelschap en evangelisatie. Wat mij opviel was de manier waarop ze met elkaar als christenen maar ook met niet-christenen optrekken. Ze nemen de tijd om de gewone dingen in het leven met elkaar te delen en God en de Bijbel daarbij te betrekken. Er wordt daarbij veel waarde gehecht aan openheid en oprechtheid. Of het nou heel goed met je gaat of heel slecht… Alle dingen uit je leven zijn welkom. Daarin trekken ze samen op en delen ze blijheid, boosheid en verdriet, om dat ook weer bij God te brengen. Hij staat centraal en vormt de basis van al die contacten.

Keerpunt
In al deze landen en ontmoetingen vond ik het bijzonder om bij mensen te zijn die mij inspireren door hoe ze met God leven. Daardoor heb ik geleerd om God bij alledaagse dingen te betrekken. Door te bidden, muziek te luisteren, bij het nadenken over waar ik naartoe ga met mijn leven. Het heeft bij mij een basis gelegd om op God te bouwen, Hem te vinden bij wat ik doe. Voor deze zomer ging ik gespannen en gestrest door het leven. Ik wilde de controle in handen hebben. Nu verlang ik naar Gods plan en wat ik daarin kan gaan doen. Ik had angst om los te laten, nu ben ik nieuwsgierig naar wat komen gaat. Stress zal altijd een beetje in mij blijven zitten, maar wat een opluchting om nu meer in Gods handen te kunnen en durven leggen.

Soms hoor je van anderen die dit meemaken, nu heb ik het zelf ervaren. Echt heel tof!